Saturday, January 10, 2015

το τέλος της φιλελεύθερης ελπίδας μου.

Όπως όλοι οι Έλληνες λίγο πολυ, έτσι κι εγώ ειχα και έχω τις δικές μου πολιτικές εμμονές και ελπίδες. Με αυτές τις εκλογές, αυτή την εποχή, για μένα προσωπικά τελειώνει το κεφάλαιο της ελπίδας σε ότι εχει να κάνει με πράγματα που θα ήθελα να δω εγώ στην χώρα μου και στην διακυβέρνηση της.

Δηλάδη λιγότερο κράτος,μικρότερο, δικαιότερο και αποτελεσματικότερο φορολογικό συστημα, λιγότερη κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, λιγότερες κρατικοδίαιτες τράπεζες, αποτελεσματικότερο εκπαιδευτικό συστημα, παιδεία πιο κοντά στις ανάγκες της αγοράς, κράτος που να ευνοοεί την ελευθερη αγορά και όχι μονο τα δικά του παιδιά στην και καλά ελευθερη αγορά, αξιόπιστη δικαιοσύνη και όχι συνδεδεμένη με το πολιτικό συστημα, λιγότερους βουλευετές, λιγότερες υπηρεσίες και συμβουλια. 

Νόμιζα ότι υπήρχαν έστω και λίγες φωνές σε κάποια από τα φιλελευθερα πολιτικά σχήματα των τελευταίων ετών, τους ψήφιζα επί χρόνια, ημουν λάθος. 

Με τις τελευταίες εξελίξεις, για μένα τελειώνει το ανέκδοτο (νόμιζα ότι ηταν ελπίδα) ότι μπορεί να υπάρχουν εκεί έξω φιλελευθερα σχήματα που μπορούν να με εκπροσωπίσουν. Λυπάμαι αλλά η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός δεν θέλει και δεν ονειρευεται τίποτα άλλο από τα μέτρια (κατ' ουσια) χρόνια του ΠΑΣΟΚ του 80 της ΝΔ του 2004 κτλ. Δηλαδή τα δικά μας δικάς μας, τα δικά σας δικα μας, ολοι βολεμένοι ολοι ευχαριστημένοι το κράτος μπουρδέλο. Δεξιοί, αριστεροί, κεντρο σε αυτό τον τόπο είναι απλά φιλόσοφοι φανφαρες, όλοι το ιδιο πρεσβευουν την γυφτιά και το καλο της τσέπης τους και των φίλων τους, αρκεί να καθίσουν στον φτηνό iron throne της εξουσίας σε ένα μικρό κράτος 10 εκατ, το οποίο εχει πτωχεύσει δεκαετίες τώρα.