Tuesday, December 31, 2013

Χρήση Pretty Good Privacy στο macosx, το πρώτο μου επίσημο Public Key, λίγο πιο secure επικοινωνία.

Το ερέθισμα
Όλοι παρακολουθούμε τις εξελίξεις αλλά και τις αποκαλύψεις μέσα απ' το Snowden-gate, διαβάζουμε καθημερινά όλο και νέα πράγματα για το πως η NSA μπορεί και παρακολουθεί, από τις πιο απλές επικοινωνίες (px email), πως μπορεί να επιτεθεί με ειδικό εξοπλισμό σε encrypted δεδομένα, πως προσπαθεί να σπάσει τα μαθηματικά όρια γνωστών μηχανισμών κρυπτογράφησης, αλλά και να μεταβάλει την συμπεριφορά ειδικευμένων μηχανημάτων μέσα από firmware ιους. Προσωπικά δεν μου κάνει εντύπωση, παρόλα αυτά όλη αυτή η φασαρία και οι αποκαλύψεις, ήταν το ερέθισμα (κακός που έφτασα μέχρι εδώ) να ενδιαφερθώ λίγο παραπάνω, ίσως και να κινηθώ λίγο πιο κοντά σε υπάρχουσες λύσεις. Αυτές τις μέρες που είχα λίγο παραπάνω ελεύθερο χρόνο, αποφάσισα να επενδύσω στο να 'φρεσκάρω΄ στις όποιες γνώσεις έχω πάνω σε θέματα κρυπτογραφίας, σαν προγραμματιστής. Ήταν μια εποικοδομητική επανάληψη  πάνω σε μαθηματικά,αλγορίθμους αλλά και διαθέσιμες υλοποιήσεις.  

Θα παραθέσω μερικά αρκετά απλά και πολύ ενδιαφέροντα documentary στο youtube, τα οποία εξηγούν τα βασικά έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να καταλάβει για το μέγεθος (ή μη) της πολυπλοκότητας. Πραγματικά δεν θέλει τεράστιες γνώσεις, δοκιμάστε τα!
Pretty Good Privacy (GNU)

Μπορείτε να διαβάσετε τι είναι ο PGP και πως μπορούμε με τα κατάλληλα εργαλεία στο μηχάνημα/λειτουργικό μας να χρησιμοποιήσουμε τα καλά του public key encyrption για να αποστέλλουμε με ασφάλεια email αλλά κάθε λογής ηλεκτρονική πληροφορία.  Ορίστε ακόμα ένα ενημερωτικό video. Για να το χρησιμοποιήσεις πρέπει να δημιουργήσεις το δικό σου, public key και να το ανεβάσεις σε σχετικούς server έτσι ώστε να μπορούν να το βρουν όσοι θέλουν να σου στείλουν encrypted δεδομένα (αρκεί να έχουν και εκείνοι αντίστοιχα). Πρωτού φτάσουμε εκεί, καταρχήν το σημαντικό είναι να κατεβάσεις το λογισμικό το οποίο θα δώσει αυτές τις 'extra' λειτουργίες βασισμένες στην τεχνολογία του  PGP. Μια απο τις διαδομένες υλοποιήσεις είναι το GNU PGP.

Αν είσαι χρήστης MacOSX, θα πας στο GPGtools.org και  θα κατεβάσεις το σχετικό installer. Αν είσαι χρήστης Windows εδώ, αν είσαι χρήστης linux εδώ.

Μετά την εγκατάσταση στο λειτουργικό το software (GPG Suite) θα σου ζητήσεις να φιάξεις το προσωπικό σου Public Key. Αυτό είναι κάτι πάρα πολυ σημαντικό, πόσο μάλλον γιατί θα βρίσκεται σε  public  server  για να σε ψάχνουν άλλοι ή μπορείς να το μοιράζεις και μονος σου. Κάτι σαν μια secure 'ηλεκτρονική' ταυτότητα/ υπογραφή. Πρόσεχε στο τι θα βάλεις σαν όνομα ή comment, αν θέλεις σοβαρά να το χρησιμοποιήσεις.

Δημιούργησα το δικό μου, μέσα από το GPG KeyChain.

Το ανέβασα και στους  key-server  που είχε ήδη η  εφαρμογή (μια λίστα από διαθέσιμους) αλλά για να μην περιμένω 24-48 ώρες έτσι ώστε να συγχρονιστούν μεταξύ τους, ανέβασα το  public key μου και σε ένα πιο κεντρικό σημείο, το PGP Global Directory. Εκεί μπορεί ο καθένας σας να κατεβάσει το public key μου. Μπορείτε να ψάξετε με 'contains' το όνομα μου ή το email μου. Direct link μπορείς να βρεις κι εδώ αλλά και στα δεξιά του blog αν 'κλικ' άρεις στην εικόνα :) .

Για να στείλω σε κάποιον email θα πρέπει να υποστηρίζει και ο ίδιος τον μηχανισμό αυτό, άρα να έχει το δικό του public key. Μπορώ να 'υπογράφω' μόνο τα email μου με την επίσημο public key μου, αλλά αν η άλλη πλευρά έχει την ίδια δυνατότητα μπορώ να υπογράψω και να κρυπτογραφήσω το email για να μιλήσουμε με ασφάλεια΄μόνο.

Αν ανοίξεις το Mail.App τότε στο 'New Message; Παράθυρο βλέπεις το  OpenPGP menu, αλλά και τους δείκτες για το αν μπορείς να υπογράψεις απλά το email  σου ή να το κρυπτογραφήσεις επίσης.


Σε γενικές γραμμές αυτά. Δεν λύσαμε το θέμα της ασφάλειας, αλλά το γεγονός ότι υπάρχουν εύκολα πια εργαλεία τα οποία συνεργάζονται με τα προγράμματα που χρησιμοποιούμε καθημερινά και μπορούν να μας δώσουν μια πρώτη προστασία όταν θέλουμε να επικοινωνήσουμε με κάποια 'ασφάλεια' είναι καλό να ξεκινήσουμε να τα βάζουμε στην ζωή μας. Εγώ άργησα εξαιρετικά και είναι ντροπή η αλήθεια είναι μιας και βρίσκομαι μέσα στον χώρο, επίσης δεν είναι λίγες οι φορές που χρησιμοποιήσα βιβλιοθήκες και εργαλεία απο τον χώρο στα project για τα οποία έγραψα κώδικα, αλλά ποτέ δεν έκατσα σοβαρά να σκεφτώ την προσωπική μου 'ασφάλεια΄ σε αυτό το επίπεδο. Ένα πρώιμο new year resolution  ίσως, ποτέ δεν είναι αργά.


Καλές ασφαλείς επικοινωνίες για το 2014 ή μάλλον όσο το δυνατό πιο ασφαλείς!

Sunday, December 29, 2013

Δωρεά υπολογιστών σε σχολεία, μια ιδέα - μπορείς να βοηθήσεις; (www.edufriends.gr) #edufriends

www.edufriends.gr
www.edufriends.gr

Λοιπόν, περιτριγυρίζομαι από ανθρώπους που δουλεύουν σε όλες τις βαθμίδες του ελληνικού συστήματος εκπαίδευσης. Πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια κτλ. Αυτές τις μέρες που είχα τον χρόνο και την ευκαιρία να δω και να μιλήσω με αρκετούς φίλους, έτυχε να τεθεί η ίδια συζήτηση πολλές φορές. Άκουσα για τις δυσκολίες στον εξοπλισμό αλλά και την συντήρηση των ελληνικών σχολείων δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια.

 Άκουσα για τους δασκάλους/καθηγητές οι οποίοι προσπαθούν να ξεπεράσουν την ανικανότητα του ελληνικού συστήματος παιδείας και βάζουν μέχρι λεφτά από την τσέπη τους για να μπορέσουν να στήσουν ένα μικρό εργαστήριο για τα παιδιά, άκουσα και για δασκάλους/καθηγητές που δεν δίνουν την παραμικρή σημασία μερικοί μάλιστα εκμεταλλεύονται το μπάχαλο. 

Άκουσα για χρήματα από τους δήμους τα οποία δεν φτάνουν ποτέ στα σχολεία, για απλήρωτες καθαρίστριες, για καθηγητές και διευθυντές που βάφουν τα κτήρια με δική τους δουλειά. Λυπηρές ιστορίες που αποκαλύπτουν το μεγαλείο της προχειρότητας της χώρας μας αλλά και την έλλειψη ευαισθησίας από τους τωρινούς γονείς για την ποιότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνουν τα παιδιά τους.  Πλούσιος δεν είμαι, ουτε έχω κάποια εταιρία έτσι ώστε να συνεισφέρω με δωρεές (όπως αρκετές εταιρίες και επιφανείς επιχειρηματίες κάνουν, για να μην τους βάζουμε όλους σε ένα καζάνι) έτσι ώστε να λυθούν τα προβλήματα συντήρησης των σχολείων, το πετρέλαιο, το γεγονός ότι δεν έχουν εργαστήρια με υπολογιστές ή άλλο σχετικό υλικό. 

Ακούγοντας όμως τον καλύτερο μου φίλο να μου περιγράφει πως πηγαίνει από χωριό σε χωριό στην επαρχεία όπου 'υπηρετεί' και προσπαθεί μισή ώρα πριν το μάθημα να στήνει και να ξεστήνει 'πρόχειρα' εργαστήρια με καλώδια, μέσα σε κακές αίθουσες και με υλικό δεκαετίας, έτσι ώστε να δώσει μια ευκαιρία στους μικρούς μαθητές να μπουν στο internet και να κάνουν εισαγωγή στην πληροφορική, προβληματίστηκα ότι για ένα κομμάτι του προβλήματος η κοινωνία (πόσο μάλλον η μεγάλη οικογένεια των απανταχού geek/nurd) θα μπορούσε να βοηθήσει αρκετά εύκολα.  Ακούγοντας ερωτήσεις όπως 'έχουμε 500-600 euro πόσα μηχανήματα μπορούμε να αγοράσουμε για το μικρό μας εργαστήριο στο δημοτικό;', και κάποιοι αετο-μάτηδες να απαντούν ένα και αγόρασε από εμένα, προβληματίστηκα αντίστοιχα.

Ως άνθρωπος της πληροφορικής σκέφτηκα ότι μπορούμε να βοηθήσουμε, αυτές τις δύσκολες μέρες/ καιρούς να στηρίξουμε το έργο αυτών των εκπαιδευτικών που προσπαθούν για την εκπαίδευση των παιδιών στα σχολεία.

Πόσα μηχανήματα δεν έχουν περάσει από τα χέρια (και αποθήκες) πολλών από εμάς. Προσωπικά αρκετά, μερικές φορές κομμάτια ξέμεναν στην αποθήκη και τα ανακάλυπτες μετά από χρόνια. Πάντα πίστευα ότι οι υπολογιστές δεν πρέπει να μένουν στις αποθήκες, με την κατάλληλη συντήρηση και φυσικά τις αντίστοιχους συμβιβασμούς για τις επιδόσεις τους μπορούσαν να εξυπηρετήσουν κάποιον φίλο, συγγενή εκεί έξω. Δεν είναι οι λίγες οι φορές που έδωσα κάποιο spare  μηχάνημα μου. Γιατί να μην το κάνουμε και για το σχολείο της περιοχής μας. Έχεις ένα παλιό pc, αφιέρωσε μισή ώρα να δεις ότι δουλεύει, εγκατέστησε ίσως μια φρέσκια έκδοση Linux (οι καθηγητές που ξέρουν, θα το χρησιμοποιήσουν άμεσα) και δώρησε το. Μπορεί να μην έχεις ακόμα παιδιά αλλά ίσως αύριο τα δικά σου βρεθούν στην ίδια τάξη. 

Η ιδέα

Εδώ θέλω comment και παρατηρήσεις, μιας και μπορεί να υπάρχει ήδη τέτοιος μηχανισμός. Αν είσαι ήδη εκπαιδευτικός το comment σου είναι 2 φορές πιο σημαντικό. Ξέρω ότι μικροί σύλλογοι εκπαιδευτικών αλλά και σύλλογοι γονέων εκεί έξω κάνουν σε μικρή κλίμακα παρόμιες κινήσεις, η ιδέα είναι να γίνει κάτι που να προβληματίσει η να βοηθήσει ακόμα και αυτούς που δεν το έχουν σκεφτεί. 

Φαντάστηκα ένα απλό site, το οποίο θα μπορούσε το κάθε σχολείο να βάλει ένα post ή κάποια στοιχεία, και να περιγράφει σύντομα τις ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό πληροφορικής. Πχ είμαστε το Χ γυμνάσιο Χαϊδαρίου, έχουμε ένα μικρό εργαστήριο με υπολογιστές, θα θέλαμε κάποια οθόνη ή ένα switch ή 100 μέτρα καλώδιο ή 1-2 παραπάνω υπολογιστές. Το κάθε σχολείο θα έβαζε τα τα επίσημα στοιχεία του και κάποιον υπεύθυνο επικοινωνίας.

Στην συνέχεια όλοι εμείς, με βάση έναν χάρτη ή την περιοχή που ζούμε, θα μπορούσαμε να ανατρέξουμε στα registered σχολεία της περιοχή μας, και όταν έχουμε κάποιο μηχάνημα το οποίο σαπίζει στην αποθήκη μας από καθαρά geek εγωισμό, να έρθουμε σε επαφή με τον εκάστοτε υπεύθυνο και να το δωρίσουμε. Καθαρίζεις τον υπολογιστή σου, εγκαθιστάς νόμιμα ένα σχετικό λειτουργικό το δωρίζεις και τελείωσες. 

Αντίστοιχα επιχειρήσεις κάθε μεγέθους θα μπορούσαν να βλέπουν αυτό το bulletin board και να αποφασίζουν αν θα κάνουν μια δωρεά, στο Χ σχολείο της περιοχής. Πάλι σε επικοινωνία με τον διευθυντή ή υπεύθυνο.

Ο σκοπό τους site / μηχανισμού είναι απλά ενώσει τα σχολεία και τους ανθρώπους μέσα σε αυτά που προσπαθούν με κάθε τρόπο να αναβαθμίσουν με ότι μέσα έχουν την ανεπαρκή υποδομή, και τον απλό πολίτη εσένα εμένα, που είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχουμε σε μια αποθήκη μια οθόνη ή έναν παλιό υπολογιστή που θα μπορούσαμε να αποχωριστούμε.

Παρατηρήσεις, ιδέες, βοήθεια για το πως θα μπορούσε να γίνει . Πχ ακόμα και ένα blog όπου θα έφτιαχνα την  λίστα με τα σχολεία που έστελναν στοιχεία, και μπορούσε ο καθένας να δει, μπορώ να το ανεβάσω σήμερα κιόλας (το κόστος είναι αμελητέο) . Κάτι παρόμοιο κάνουμε και στο jhug όπου ανεβάζουμε στο site μας δωρεάν της αγγελίες για δουλειά. Δεν χρειάζεται λοιπόν να είναι κάτι φοβερό. Απλά πριν κάνω έστω και αυτή την απλή και γρήγορη κίνηση θα ήθελα την άποψη σου και μπορώ να ξεκινήσω. Όσο για μένα έχω μια οθόνη TFT που θα μπορούσα να δωρίσω, μιας και είναι spare αυτή την εποχή, αύριο ίσως ένα παλιό laptop.

Update: Υπάρχει ήδη η ιδέα μέσα από το http://edufriends.gr/ cool, δεν ξέρω αν είναι τόσο δημοφιλές αλλά υπάρχει ήδη σαν υποδομή και είναι ευκαιρία να το κάνουμε γνωστό! 

Οπότε ελπίζω να βοήθησα λίγο στο awareness, και θα το χρησιμοποιήσω αντίστοιχα!

Αν είσαι σε κάποιο σχολείο, κάνε λογαριασμό και περιέγραψε τις ανάγκες σου!



Saturday, December 28, 2013

Oppo 5 Find - Review (by @kchristidis) #android #oppo #oppofind




Το post αυτό είναι του φίλου μου K.Χρηστίδη (@kchristidis), για ερωτήσεις ή απορίες αφήστε comment ή θα τον βρείτε στο kchristids@gmail.com

Λίγη ιστορία


Ήταν ακριβώς ένα χρόνο πρίν (Χριστούγεννα 2012) που αποφάσισα να εγκαταλείψω το iPhone και το iOS της Apple (το οποίο χρησιμοποιούσα από την εποχή του πρώτου iPhone) και δειλά δειλά να μπω στον κόσμο της Google και του Android. Η αρχή λοιπόν έγινε με ένα Samsung Galaxy Nexus, μία επίσημη Google συσκευή δηλαδή, η οποία τότε ήταν ήδη αρκετό χρόνο στην αγορά (είχε ήδη κυκλοφορήσει το LG Nexus 4), αλλά ήταν αρκετά φθηνή και ιδανική για “εισαγωγική” συσκευή. Από τις πρώτες μου στιγμές λοιπόν με το Android (έκδοση 4.1 Jelly Bean) εκείνη την εποχή, αν και “ψαχνόμουν” λιγάκι για να βρω που είναι τι (ερχόμενος από το iOS), δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή πως λείπει κάτι. Το γεγονός πως παρότι χρήστης Macintosh, ήμουν περισσότερο “δεμένος” με τις υπηρεσίες της Google παρά με αυτές της Apple, βοήθησε αρκετά την ομαλή μετάβαση. Μετά ήρθε η χαρά της αποδέσμευσης από το όλο και πιο βαρύ και δυσκοίλιο iTunes και τέλος η συνειδητοποίηση της δύναμης που λέγεται customisation, της δυνατότητας να κάνεις πραγματικά ό,τι θέλεις με τη συσκευή σου και να την φέρεις στα μέτρα σου.

Το πρόσφατο παρελθόν

Όλα καλά με το Android ως λειτουργικό, αλλά σχετικά γρήγορα η συσκευή άρχισε να δείχνει τα χρόνια της (έχοντας κυκλοφορήσει το 2011 για πρώτη φορά) και η κυκλοφορία της έκδοσης 4.3 Jelly Bean σε συνδυασμό με τις όλο και πιο “απαιτητικές” νέες εκδόσεις των διάφορων εφαρμογών, έκαναν το Galaxy Nexus να ζορίζεται. Το τελειωτικό χτύπημα δόθηκε με την ανακοίνωση της έκδοσης 4.4 KitKat του Android, με την Google να αφήνει εκτός επίσημης αναβάθμισης τη συσκευή (σε αυτό τον τομέα η Apple υπερέχει ξεκάθαρα, υποστηρίζοντας ακόμα ας πούμε το iPhone 4 του 2010). Είχε έρθει λοιπόν η ώρα για μια νέα συσκευή.

Το να ψάχνεις high end συσκευή μέσα σε μια οικονομική κρίση και έχοντας χάσει σημαντικό μέρος του μισθού σου μέσα στο έτος δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα όνειρα για μια συσκευή κοντά στα 500 ευρώ γκρεμίστηκαν πολύ γρήγορα από την πραγματικότητα. Αντίο λοιπόν Samsung Galaxy S4, αντίο HTC One, αντίο LG G2, αντίο Sony Z1. Άρχισα να κοιτάω πιο χαμηλά (στα 300 ευρώ) και όλα έδειχναν LG Nexus 4 (που με την κυκλοφορία του Nexus 5 είχε πέσει αρκετά). Ήρθε όμως το Black Friday και η είδηση στα διάφορα tech sites και blogs πως η Oppo (η ποιά;), έδινε πλεόν το Find 5 (ποιό;) στην τιμή των 299 ευρώ, στην πόρτα σου μαζί με μια επίσημη θήκη τύπου cover. Λες; Το ίδιο βράδυ πίνοντας σε γνωστό bar των δυτικών προαστίων παρέα με τον javapapo, είπαμε let’s do this και εκεί μπροστά από ένα ποτήρι Jameson, έγινε η παραγγελία. Μετά από λίγες μέρες η συσκευή ήταν σπίτι.


Το τώρα (aka the review)


Ποια είναι η Oppo λοιπόν και τι είναι το Find 5; Η Oppo είναι μια κινέζικη εταιρεία η οποία είναι πολύ γνωστή στις τάξεις του high end home cinema για τα πολύ καλά (και πολύ ακριβά) blu-ray/media player της. Το Find 5 είναι το πρώτο κινητό της που κυκλοφόρησε εκτός Ανατολικής Ασίας και το πρώτο κινητό στον κόσμο που είχε Full HD οθόνη. Όλα αυτά τον Φεβρουάριο του 2013. Πάμε τώρα στο ζουμί.

Τι αγόρασα με 299 ευρώ; Ένα κινητό με οθόνη 5 ιντσών, ανάλυσης 1080x1920, τεχνολογίας IPS με πυκνότητα pixels στα 441ppi, προστατευμένη με Gorilla Glass 2. Τη συσκευή οδηγεί ένας Snapdragon S4 Pro της Qualcomm με 4 πυρήνες Krait χρονισμένους στα 1,5 GΗz, μαζί με 2 GB μνήμης RAM και την Adreno 320 GPU επίσης της Qualcomm. Το storage είναι 16 GB, ενώ όσο αφορά τις κάμερες υπάρχουν μία οπίσθια στα 13 MP με διπλό led φλας και μία εμπρόσθια στα 1.9 MP. Όλα αυτά τα τροφοδοτεί μία μη αποσπώμενη μπαταρία των 2500 mAh. Η κατασκευή του κινητού είναι τύπου unibody (όπως στο iPhone ή το HTC One) με σασί από ατσάλι (ναι ναι ατσάλι), γυαλί μπροστά και εξαιρετικής ποιότητας σκληρό ματ πλαστικό πίσω. Το ατσάλινο σασί προσθέτει λίγο βάρος παραπάνω (165γρ.) αλλά παράλληλα κάνει το κινητό αξιοπρόσεκτα στιβαρό.

Από τη στιγμή που έπιασα το κινητό στα χέρια μου, μου έκανε εντύπωση η ποιότητα κατασκευής. Εξαιρετικά υλικά, η μικρή καμπύλη στο πίσω μέρος το κάνει να κάθεται πολύ ωραία στο χέρι. Σε αυτό βοηθάει και η σωστή κατανομή του βάρους σε ολόκληρη τη συσκευή (δε σου δίνει την αίσθηση πως είναι πιο βαρύ στο πάνω ή στο κάτω μέρος του όπως αρκετές συσκευές). Για να καταλάβετε πόσο καλά είναι φτιαγμένο το Oppo Find 5 θα πρέπει να το πιέσετε πολύ δυνατά και πάλι θα δυσκολευτείτε να ακούσετε κάποιο τρίξιμο ή κρακ από τη συσκευή. Μοναδικό παράπονο (ή παραφωνία) όσο αφορά την κατασκευή είναι τα χαμηλής ποιότητας και κάπως δύσκολα στο πάτημα κουμπιά της συσκευής (power και volume) τα οποία είναι και τοποθετημένα ανάποδα σε σχέση με τις περισσότερες συσκευές που κυκλοφορούν, δηλαδή αριστερά το power και δεξιά το volume. Αυτό βέβαια είναι κάτι που συνηθίζεται μέσα σε λίγες ώρες χρήσης. Τα κουμπιά πλοήγησης στο λειτουργικό είναι capacitive και βρίσκονται στο κάτω μέρος της συσκευής.

Το δυνατό χαρτί αυτής της συσκευής είναι αδιαμφισβήτητα η οθόνη της. Πρέπει να την δεις για να καταλάβεις πόσο καλή είναι. Δε διακρίνεις pixel ακόμα κι αν την κοιτάξεις από τα 5 εκατοστά, τα χρώματα είναι ρεαλιστικά, οι γωνίες θέασης πολύ μεγάλες (γκουχου γκουχου Sony), η αντίθεση τόσο μεγάλη ώστε να σου επιτρέπει να βλέπεις τι γίνεται στο κινητό ακόμα και με απευθείας έκθεση στο φως του ήλιου και γενικότερα η παρακολούθηση video ή ακόμα και η απλή περιήγηση στο internet είναι απόλαυση. Προσθέστε πως η κατασκευή της έχει γίνει με το λεγόμενο zero gap (One Glass Solution το λέει η Oppo) που συνδυάζει οθόνη και touch sensors πάνω στην ίδια στρώση και έχει ως αποτέλεσμα την αίσθηση πως πραγματικά αγγίζεις τα εικονίδια. Πραγματικά χάρμα ειδέσθαι!

Συνεχίζοντας με το hardware θα μιλήσω για ένα ακόμα πολύ δυνατό στοιχείο της συσκευής που για εμένα παίζει πραγματικά πολύ μεγάλο ρόλο αφού ακούω πολύ μουσική από το κινητό μου. Η ποιότητα ήχου που αναπαράγει η συσκευή, ειδικά αν συνδέσεις ένα καλό ζευγάρι ακουστικά, αγγίζει το τέλειο. Με λειτουργίες όπως Dirac HD Sound και Dolby Mobile 3.0 (και τα δύο μπορούν να ενεργοποιηθούν για όλο το σύστημα και όχι μόνο για τις stock εφαρμογές αναπαραγωγής media) μπορείς να φέρεις τον ήχο εκεί ακριβώς που θες αλλά και με τις παραπάνω λειτουργίες απενεργοποιημένες, η πιστότητα αναπαραγωγής είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα. Το ηχείο της συσκευής (το οποίο βρίσκεται χαμηλά στη πλάτη της) είναι πολύ δυνατό αν και παραμορφώνει αρκετά στις πολύ υψηλές εντάσεις οπότε προσωπικά κρατάω το master volume κοντά στο 80%.

Η Oppo διαφημίζει πολύ και την κάμερα του κινητού. Τα 13 mp της σε κάνουν να έχεις υψηλές προσδοκίες, αλλά σε πραγματικές συνθήκες η κάμερα, χωρίς να είναι κακή, δεν είναι τέλεια. Έχοντας δουλέψει και δει τα αποτελέσματα της κάμερας του iPhone 5S (η καλύτερη κάμερα σε κινητό αυτή τη στιγμή) αλλά και του Galaxy S4, οφείλω να ομολογήσω πως αυτή του Find 5 είναι ένα κλικ κάτω. Αυτό όμως ξαναλέω πως δε σημαίνει κακές φωτογραφίες. Υποστηρίζεται HDR (σε φωτογραφίες και video), burst mode και slow motion video (όχι όμως σε ποιότητα HD η συγκεκριμένη λειτουργία). Για τους γνώστες της τεχνολογίας της φωτογραφίας ο αισθητήρας είναι stacked cmos ⅓.06 και το aperture f/2.2. Οι φωτογραφίες σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού πάντως έχουν αρκετό κόκκο. Το software της κάμερας είναι πολύ εύχρηστο δίνοντας και κάποια βασικά έτοιμα προγράμματα (landscape, portrait κτλ.) και έχοντας δοκιμάσει και 3rd party camera apps θα έλεγα πως αποδίδει πολύ καλύτερα.

Στο επίπεδο του software τώρα, το Find 5 τρέχει την εκδοχή της Oppo για το Android η οποία ονομάζεται ColorOS και η τελευταία της stable έκδοση βασίζεται στο Android 4.2.2 Jelly Bean (αναμένεται update σε 4.3). Πρόκειται για μια πολύ ευχάριστη rom, αρκετά καθαρή όσο αφορά το UI και με πολύ χρήσιμα extras όπως gestures, κλείδωμα με password συγκεκριμένων εφαρμογών, cloud back-up, guest mode, holiday mode, power saving mode κ.α. Έχει βέβαια και τα bugs της, με πιο σημαντικό για εμένα το εξής: Όταν το τηλέφωνο μείνει σε sleep mode για ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, το wifi μόλις το κινητό “ξυπνήσει”, φαίνεται να έχει πολύ περιορισμένο bandwidth με αποτέλεσμα να μην μπορείς πχ να χρησιμοποιήσεις streaming υπηρεσίες. Αυτό αντιμετωπίζεται με ένα on/off του wifi toggle οπότε αμέσως λειτουργεί και πάλι άψογα. Τέλος θα ήθελα και λίγη καλύτερη διαχείριση της RAM αφού με το boot-άρει το λειτουργικό τρώει 1 GB.

Γενικά η ColorOS χτίζεται ακόμα από τους developers της Oppo σε συνεργασία με τους χρήστες με μια αλληλεπίδραση μέσα από τα επίσημα Oppo Forums όπου ο καθένας μπορεί να κάνει report κάποια bugs που ανακαλύπτει ή να ζητά κάποια features που θα ήθελε στην επόμενη έκδοση. Νέες εκδόσεις (beta) βγαίνουν περίπου κάθε μήνα (μέχρι πρόσφατα ήταν κάθε 15 μέρες αλλά αυτό άλλαξε λόγω “αυξημένου φόρτου εργασιών” και συνήθως κάθε 3 beta έρχεται και μία stable έκδοση.

Αν τώρα δε σας καλύπτει η ColorOS σαν λειτουργικό, υπάρχει επίσημη υποστήριξη για πολλές custom roms, μιας και το κινητό έρχεται με ξεκλείδωτο bootloader και χωρίς να χάνετε την εγγύηση σε περίπτωση που εγκαταστήσετε κάποια από αυτές! Ενδεικτικά αναφέρω κάποιες όπως η CyanogenMod, η AOKP και η OmniROM. Την τελευταία τη δοκίμασα προσωπικά και τη βρήκα εξαιρετική και ταχύτατη, αν και σε επίπεδο nightly ακόμα με κάποια μικρά bugs. Βασίζεται στο Android 4.4.2 KitKat το οποίο είναι πραγματικά πολύ πιο ελαφρύ από το Jelly Bean και κάνει πολύ καλή διαχείριση των resources. Γενικότερα υπάρχει μια αρκετά μεγάλη και δραστήρια κοινότητα πίσω από την Oppo, είτε αυτή εκφράζεται μέσα από τα επίσημα oppo forums είτε μέσα από άλλα όπως το xda developers. Ειδική μνεία στην επίσημη Ελληνική κοινότητα χρηστών και σε αυτό το blog όπου μπορείτε να βρείτε κάποιους πολύ χρήσιμους οδηγούς περί flash, unbrick κτλ.




Εν κατακλείδι

Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη συγκεκριμένη αγορά, την οποία θεωρώ εξαιρετικό value στα 299 ευρώ. Ίσως λείπει το 4G για κάποιους ή η απουσία κάρτας SD για κάποιους άλλους (να σημειώσω εδώ πως το partitioning της συσκευής είναι 2 GB system + 10 GB user space με τα υπόλοιπα 4 GB να καταλαμβάνονται από την rom - μπορείς πάντως να μεταφέρεις apps στο user space). Θέματα όπως η μή αποσπώμενη μπαταρία ή η απουσία ραδιόφωνου FM τα θεωρώ πολύ δευτερεύοντα προσωπικά. Το Find 5 είναι μια όμορφη συσκευή με κορυφαία ποιότητα κατασκευής. Είναι πολύ γρήγορο για τις καθημερινές εργασίες και δεν πρόκειται να προβληματίσει με τις επιδόσεις του σε κανένα επίπεδο. Σε αυτό τον ένα μήνα χρήσης δε μου έχει κολλήσει ποτέ και ανταποκρίνεται άμεσα σε οτιδήποτε του ζητήσω, από την απλή κλήση μέχρι απαιτητικά games. Η μπαταρία του διαρκεί άνετα μια μέρα με έντονη χρήση (18 ώρες) ενώ στα πολύ θετικά είναι και η ακαριαία μετάβαση από 2G σε 3G καθώς και το απίστευτα γρήγορο κλείδωμα του GPS. Η κάμερα του αποδίδει πάνω από το μέσο όρο και φωτογραφίζει πολύ γρήγορα ώστε να μη χάσεις τη στιγμή. Τέλος, ό,τι κι αν γράψω για το πόσο καλή είναι αυτή η οθόνη θα είναι λίγο.

Το Oppo Find 5 το αγόρασα από το oppostyle.com το οποίο είναι το επίσημο διαδικτυακό κατάστημα της Oppo στην Ευρώπη και βρίσκεται στην Αγγλία. Το τηλέφωνο μου ήρθε με DHL αεροπορικά δίχως έξοδα αποστολής την 3η εργάσιμη από τη μέρα της παραγγελίας. Καλύπτεται από εγγύηση 2 χρόνων και για ό,τι συμβεί θα πρέπει να επικοινωνήσεις με την Oppo Style (η οποία υπόσχεται να σου απαντήσει εντός 24ωρου). Στη συσκευασία περιλαμβάνονταν φορτιστής, καλώδιο micro usb, καλής ποιότητας ακουστικά και 2 NFC Tags.

Κ.Χρηστίδης

Περί εφαρμογών eBanking....


Ήμουν και είμαι (όπως και αρκετοί που διαβάζουν το blog αυτό), φανατικός χρήστης των υπηρεσιών eBanking εδώ και χρόνια. Ουσιαστικά από τότε που μπόρεσα να βγάλω τα δικά μου χρήματα αναζήτησα και τις σχετικές υπηρεσίες από τις τράπεζες. Μέσα από τους λογαριασμούς μισθοδοσίας άλλαξα τράπεζες, χρησιμοποίησα τις υπηρεσίες τους (θέλοντας και μη). Στην εποχή των παχιών αγελάδων για τον τραπεζικό τομέα στην Ελλάδα, ζήσαμε στιγμές που είχαμε τόσες διαφορετικές τράπεζες όσες και αθλητικές εφημερίδες! Το στρεβλό δεν είναι να έχεις πολλές επιλογές, το στρεβλό ήταν αν η οικονομία που ζούσαμε είχε πραγματικά την ουσιαστική δυναμική να 'φιλοξενεί' τόσους διαφορετικούς παίχτες. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση και υπάρχου σίγουρα πιο 'ειδικοί' στο θέμα για απαντήσουν τώρα  καταμεσής της κρίσης.

Τα παλιά χρόνια και τα παλιά συστήματα

Από τα πρώτα χρόνια χρήσης υπηρεσιών eBanking, είχα πάντα (πάω στοίχημα και αρκετός άλλος κόσμος) την εντύπωση, ότι όλα αυτά τα συστήματα ήταν κάτι σαν τα φτωχά και παρατημένα αδελφάκια σε μια ομάδα υπηρεσιών που η μαμά τράπεζα είχε στην εποπτεία της.  Από τον τρόπο που το user interface  τους ήταν φιαγμένο, από τον τρόπο που σε ανάγκαζαν να μπεις στην δική τους λογική για να κάνεις κάτι απλό, από την αισθητική τους ασχήμια και πολλές φορές από την εξωπραγματικά φτωχή υλοποίηση συστημάτων  (πχ ποιος δεν έχει πάρει πριν πολλά πολλά χρόνια αυτό το φοβερό τυπωμένο χαρτί με One Time Passwords, από την Εθνική, το διόρθωσαν κάποια χρόνια μετά με την αντίστοιχη token συσκευή).

Παρόλα τα παράδοξα ήταν μια αρχή και μεγάλη ευκολία, από το να πας και να σταθείς σε κάποιο κατάστημα. Υπήρχαν κατά καιρούς παραδείγματα τραπεζών που προσπαθούσαν (ή προσπάθησαν) να παρέχουν ένα σταθερό επίπεδο υπηρεσιών στα καταστήματα τους, παρόλα αυτά η γενική εικόνα ήταν ότι θα πρέπει να σπαταλήσεις χρόνο, ίσως να στηθείς σε ουρές για να κάνεις την δουλειά σου. Υπήρχαν και παραδείγματα τραπεζών που οι υπηρεσίες στα καταστήματα τους ήταν χειρότερες και από μια επίσκεψη σε δημόσια υπηρεσία (τους πρωταθλητές στον τομέα). 

Το eBanking σαν βιτρίνα του service offering μιας τράπεζας

Έχω την αίσθηση ότι στις Ελληνικές τράπεζες 15 χρόνια πριν, που η εισαγωγή ebanking ήταν στα σπάργανα σε ότι έχει να κάνει με  αποδοχή και χρήση του από τους εκάστοτε πελάτες, το έβλεπαν σαν ακόμα μια υπηρεσία που προσφέρουμε, αλλά όχι σαν ΤΗΝ υπηρεσία που είναι η βιτρίνα του καταστήματος μας. Για τους γονείς μου πχ, είναι αρκετά σημαντικό να πάνε σε ένα κατάστημα και να έχουν μια καλή εξυπηρέτηση, για μένα βέβαια και τους ανθρώπους νεότερης γενιάς δεν ισχύει. Αυτό που μετράμε είναι η ηλεκτρονική βιτρίνα και οι σχετικές υπηρεσίες και όχι το κατάστημα. Αυτή η στρατηγική ότι το eBanking είναι μια ακόμα υπηρεσία (αλλά όχι μια από τις πιο στρατηγικές υπηρεσίας μας), θεωρώ ότι σιγά σιγά θα αλλάξει ακόμα και στην μικρή αγορά της Ελλάδας, καθώς ο κόσμος θα στραφεί ακόμα πιο πολύ στην ηλεκτρονική διαχείριση χρημάτων. Ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, οι προσφερόμενες υπηρεσίες από πολλούς από τους υφιστάμενους παίχτες δεν μου δίνουν την εντύπωση ότι χτίζουν ή προσέχουν την υπηρεσία τους τόσο ώστε να θεωρεί first class.

Η επερχόμενη αναβάθμιση των ηλεκτρονικών υπηρεσιών

Σκέφτομαι ότι είτε οι οργανισμοί αυτοί (βλέπε ελληνικές τράπεζες) θα αναγκαστούν τα επόμενα χρόνια να αναβαθμίσουν, ξαναχτίσουν τις ηλεκτρονικές τους υπηρεσίες, έτσι ώστε να κρατήσουν τους 'νέους' πελάτες τους που σιγά σιγά φτάνουν τα 30 είτε θα εμφανιστεί και στην Ελλάδα το φαινόμενο των internet bank, τράπεζες με μηδαμινή ή πολύ μικρή φυσική παρουσία που παίζουν αποκλειστικά μέσα από internet  Αν αναρωτιέσαι ότι δεν είναι πιθανό σκέψου πότε έκανες τελευταία φορά αγορά μέσω paypal ή σχετικής υπηρεσίας, δεν είσαι μακριά, το επόμενο βήμα αφού δέχθηκες να χρησιμοποιήσεις το paypal ή κάποιο σχετικό payment σύστημα είναι να δοκιμάσεις μια διαφορετική τράπεζα. (Παραδείγματα εδώ)

Σε όλα τα παραπάνω, αυτό το οποίο δεν έχω τις γνώσεις να μετρήσω ή και να προβλέψω είναι κατά πόσο η υφιστάμενη οικονομική κρίση στην χώρα μας μαζί με την έλλειψη ρευστότητας δεν δημιουργούν έτσι και αλλιώς συνθήκες για να έρθουν νέοι παίχτες και να προσφέρουν νέες λύσεις. Από την άλλη, δεν το θεωρώ καθόλου παράλογο, τα επόμενα χρόνια να υπάρχει μια αρκετά μεγάλη κρίση (και που δεν υπάρχει να μου πεις) στο επάγγελμα της τραπεζικής εξυπηρέτησης. Βέβαια στην δική μας περίπτωση ο λόγος δεν θα είναι ότι ξαφνικά οι τράπεζες θέλουν να στηριχθούν σε online υπηρεσίες και να μειώσουν την φυσική παρουσία (κάτι που θα γίνει αλλά πιο αργά στην Ελληνική αγορά). Ο λόγος θα είναι η μείωση των ΄παιχτών' στην αγορά, η συσσώρευση καταστημάτων κάτω από την ίδια ταμπέλα και οι οικονομίες κλίμακας που θα προσπαθήσουν να αναπτύξουν για να μειώσουν το κόστος τους.

Έτσι λοιπόν εκτός από την πολύ λογική και 'σίγουρη' πρόβλεψη ότι το τραπεζικό περιβάλλον στην Ελλάδα αλλάζει θεωρώ ότι σιγά σιγά θα αλλάξουν και οι προσφερόμενες υπηρεσίες με έμφαση στην ηλεκτρονική τραπεζική. Το τελευταίο με αφορά αρκετά (όπως και αρκετούς άλλους software developers) εκεί έξω. Μέχρι τώρα οι παρατηρήσεις μου και προβλέψεις ήταν από την σκοπιά του χρήστη.

Με την ματιά του προγραμματιστή, τεχνικές δυσκολίες

Τους τελευταίους 8 μήνες έχω την ευκαιρία να δουλεύω στον συγκεκριμένο τομέα, στην ανάπτυξη εφαρμογών ηλεκτρονικής τραπεζικής. Ήταν κάτι που είχα σαν 'to-do' στα βήματα της καριέρας μου και ομολογώ ότι είναι ένα εντελώς διαφορετικός κόσμος σε θέματα γνώσεων και business requirements από αυτόν που είχα συνηθίσει στις προηγούμενες εταιρίες για τις οποίες δούλεψα.

Αυτοί οι 'λίγοι' μήνες προφανέστατα δεν με κάνουν 'expert' παρόλα αυτά μέσα από την τριβή και την κατανόηση σιγά σιγά της πολυπλοκότητας πίσω από κάθε μαύρο κουτί functionality μπορώ και απαντώ τις απορίες που είχα χρόνια τώρα σαν απλός χρήστης. Πόσες φορές δεν αναρωτήθηκες γιατί πχ το menu 'ιστορικό των συναλλαγών' σου είναι τόσο δύστροπο και στρυφνό σε σημείο να μην βγάζεις νόημα στο τι σου δείχνει. Πόσες φορές δεν αναρωτήθηκες σε περίπτωση λάθους, αν τελικά η συναλλαγή σου έχει εκτελεστεί, αν απέτυχε, αν θα ξέρεις τι έχει γίνει και αν θα πρέπει να σηκώσεις το τηλέφωνο και να αναζητήσεις βοήθεια. Πολλές ακόμα απορίες είχαν σαν χρήστης ίσως και γκρίνια εξαιτίας της ματιά του τεχνικού.

eBanking μια υπηρεσία φλοιός...

Ένα από τα πρώτα πράγματα που συνειδητοποίησα στον χώρο της ανάπτυξης eBanking εφαρμογών είναι ότι δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας φλοιός πάνω από το εσωτερικό σύστημα της τράπεζας. Αυτό ήταν κάτι σαν μια απογοήτευση ομολογώ μιας και νόμιζα ότι τα συστήματα αυτά ήταν μέρος του κορμού, του βασικού συστήματος ή core banking system όπως θα το ακούσετε από τους ειδικούς. Με πολύ απλά λόγια όταν μια τράπεζα θέλει να 'στηθεί' αγοράζει μέσα από σχετικά λίγες επιλογές το σύστημα το οποίο θα την 'τρέχει' , το οποίο ονομάζουν corebanking. Είναι μια πολύ δύσκολη αγορά με γίγαντες παίχτες και η επιλογή που θα κάνεις θα σε ακολουθήσει για μία ζωή (στα πλαίσια της ζωής του οργανισμού σου). Εδώ θα βρεις μια λίστα με τις εταιρίες που προσφέρουν ' core-banking'   συστήματα.

Το μαύρο κουτί...του core banking

Τεχνολογικά πολλά από αυτά  (όχι όλα)  είναι σχεδιάσεις πάνω σε τεχνολογίες και ιδέες 20ετίας ίσως και παραπάνω. (Κράτα το αυτό σαν σημείωση). Πολλά από αυτά τρέχουν σε 'ειδικούς server' που κοστίζουν αρκετά και μάλιστα η γλώσσα προγραμματισμού τους θεωρείται πια 'αρχαία΄ για τα σημερινά δεδομένα. Παρόλα αυτά επειδή οι τράπεζες είναι (και πρέπει να είναι) συντηρητικοί οργανισμοί σε ότι έχει να κάνει την ηλεκτρονική τους υποδομή, το γεγονός ότι στηρίζονται σε παλιές τεχνολογίες σε συνδυασμό με την αρχή  'ότι δουλεύει δεν το αλλάζουμε', δημιουργεί ένα κενό δεκαετιών τεχνολογικά μέσα στην καρδιά της μηχανογράφησης τους. Να σημειώσω τέλος εδώ, ότι κάθε αλλαγή, πόσο μάλλον ξερίζωμα τέτοιου συστήματος το οποίο τρέχει για 30 ή 40 χρόνια είναι σχεδόν απαγορευτικό σε επίπεδο κόστους.

Φλοιός νο 2..the messenger

Κάπως έτσι απαντήθηκαν πολλές ερωτήσεις μου για το πόσο περίεργα έμοιαζαν και δούλευαν τα πιο πολλά eBanking συστήματα που είχα δει μέχρι τώρα. Δεν ήταν τίποτα άλλο από εφαρμογές οι οποίες προσπαθούσαν να κρύψουν σε ένα βαθμό, το πως δουλεύει το βασικό μαύρο κουτί (core banking). Έπαιρναν τα δεδομένα από τον χρήστη , τα πακέταραν ίσως έκαναν και κάποιους ελέγχους και μετά τα έριχναν σε μια εσοχή στην πόρτα που διαχωρίζει το κεντρικό σύστημα με τα περιφερειακά. Με υπομονή περίμεναν αν θα βγει καπνός από το μαύρο κουτί το οποίο θα έκανε τις απαραίτητες 'κινήσεις', θα λάμβαναν μια απάντηση και θα στο παρουσίαζαν πίσω.

Σε περιπτώησεις (που εικάζω είναι ακόμα πολλές) όπου το core banking συστημα στηρίζεται σε αρκετά παλιές τεχνολογίες,  ακόμα και η μεταφορά δεδομένων από τις περιφερειακές υπηρεσίες πχ (eBanking) στο κεντρικό γίνεται με τους όρους και τους περιορισμούς τους. Όταν λέω περιορισμούς λάβε υπόψη σου ένα 'γλαφυρό παράδειγμα΄.

Μπορεί να έχεις 'αναπτύξει' ένα πολυ ωραίο και ευέλικτο eBanking σύστημα με νέες τεχνολογίες και να είναι πραγματικά εύχρηστο παρόλα αυτά στο σημείο που έχεις πάρει τα δεδομένα από τον χρήστη και θες να τα περάσεις στο κεντρικό σύστημα, υπάρχει ο περιορισμός ότι ανεξάρτητα με τι το τεχνολογία εσυ χρησιμοποιείς πρέπει τα δεδομένα αυτά τώρα να τα γράψεις σε cd ή κασέτες να τα ρίξεις στην θυρίδα της μαύρης πόρτας, να περιμένεις ξανά αν θα βγει καπνός και να πάρεις μια απάντηση ξανά σε cd.  Αυτή την στιγμή κάπως έτσι φαντάζει στον εκάστοτε προγραμματιστή το λεγόμενο integration μεταξύ υπηρεσιεων που θα χτιστούν με τεχνολογίες του σήμερα και συστήματα βασισμένα σε τεχνολογίες του 70. Δεν λέω ότι δεν θα δουλέψει μια τέτοια επικοινωνία, ίσα ίσα δουλεύει ήδη για πολλές από τις υπάρχουσες εφαρμογές eBanking που χρησιμοποιούμε όλοι, παρόλα αυτά με την όποια εμπειρία και τεχνική αίσθηση έχω, πιστεύω ότι αυτό το τεχνολογικό χάσμα θα αρχίσει σιγά σιγά να είναι εμπόδιο έτσι ώστε οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες των τραπεζών να είναι α) πιο ευέλικτες β) πιο εύκολες σε αλλαγή γ) πιο εύκολα επεκτάσιμες. Δεν είναι λίγες οι τράπεζες που ξεκίνησαν την αλλαγή εκ των έσω (με το ανάλογο κόστος φυσικά) , με σκοπό να θέσουν τις βάσεις για μια τεχνολογική υποδομή που θα μπορέσει να υποστηρίξεις τις ανάγκες του μέλλοντος.

Φλοιός νο 3..αρχιτεκτονική

Δεν ήταν παράλογο λοιπόν εξαιτίας των τεχνικών δυσκολιών που ανέφερα στην παραπάνω ενότητα πολλοί οργανισμοί να ανατρέχουν σε υβριδικές αρχιτεκτονικές σε ότι εχει να κάνει την 'διασύνδεση' του κεντρικού συστήματος με τα εξωτερικά. Για λόγους ευκολίας, ταχύτητας αλλά και συνεχών αλλαγών πολλοί εικάζω έσπασαν τα αρχιτεκτονικά όρια που όριζε την αρχή και το τέλος του core συστήματος με τα υπόλοιπα. Η μαύρη πόρτα δεν υπήρχε πια για λόγους ευκολίας και τα όλα τα συστήματα γίνονταν ένα. Αυτό ναι μεν σου έλυνε τα προβλήματα ότι κάθε φορά που έπρεπε να μιλήσεις με το κεντρικό συστημα δεν θα έγραφες τα δεδομένα σου σε CD,  από την άλλη όταν έσπαγε ο σαφής διαχωρισμός των συστημάτων, ο χρόνος δρούσε αρνητικά στο δέσιμο όλων αυτών, και καταλήγανε σε συστήματα αρκετά δεμένα μεταξύ τους όπου τα όρια δεν ήταν διακριτά. Συστήματα που δεν έχουν σαφή όρια είναι γνωστά και ως highly coupled systems και σε γενικές γραμμές έχουν τα μειονεκτήματα του μεγάλου κύκλου συντήρησης, αρκετά ευάλωτα σε αλλαγές και φυσικά αρκετά δύσκολα στο να υπάρχει σαφής άποψη κάθε στιγμή για το ποιος (module) κάνει τι και πότε. 

Σαν τεχνικός με την όποια εμπειρία έχω, θεωρώ ότι τα highly coupled συστήματα είναι γενικά κακό σημάδι (για τέτοιους είδους εφαρμογές) και είναι σημάδι φτωχής αρχιτεκτονικής και vision από την εκάστοτε τεχνική ομάδα να επενδύσει σε ένα σταθερό τεχνικό κορμό. Από την άλλη το πως να χτίσεις και να λειτουργήσεις loosely coupled εφαρμογές όπου θα έχουν διαχωρισμένα όρια, θα μιλάνε με τον σωστό τρόπο μεταξύ τους και οι εσωτερικές τους αλλαγές δεν θα επηρεάζουν τους υπόλοιπους, δεν είναι εύκολο πράγμα.  Η επιστήμη της πληροφορικής πρόσφατα επενδύει στους όρους των Service oriented architecture αλλά και δίνει έμφαση στο διαχωρισμό συστημάτων και την ένωση τους μέσα από διακριτά layer αλλά και τεχνολογίες. Πολλές φορές είναι και θέμα προτεραιοτήτων αλλά και κόστους. 

Βέβαια μια άλλη προσωπική άποψη είναι ότι αν αφήσεις τις προτεραιότητες σου, ιδιαίτερα σε large scale enterprise εφαρμογές να αφανίσουν εντελώς την ανάγκη για μια σταθερή και future proof αρχιτεκτονική,  αργά ή γρήγορα θα πληρώσεις αρκετά σε τεχνικό χρέος, το οποίο δεν είναι ούτε ευχάριστο ούτε εύκολο να το ξεπληρώσεις. 

H ανάγκη για αλλαγή εκ των έσω

Από τα όσα γνωρίζω ή διαβάζω αυτό τον καιρό, αρκετές τράπεζες μπαίνουν στην διαδικασία, με αφορμή την όλο και αυξανόμενη ανάγκη όχι για μεγαλύτερες αλλά για νέες και πιο ευέλικτες υπηρεσίες στους τελικούς καταναλωτές, να δίνουν έμφαση στην καρδιά της μηχανογράφησης τους, στα κεντρικά τους συστήματα. Θα τολμήσω να πω ( με επιφύλαξη) ότι όσοι οργανισμοί θελήσουν πράγματι να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο πελατείας (ιδιαίτερα στην απλή τραπεζική) με τεχνολογικό υπόβαθρό 2 ή 3ων δεκαετιών πίσω, θα πληρώσουν το κόστος ανάπτυξης παραπάνω για περιφερειακές υπηρεσίες (πχ ebanking) αρκετά παραπάνω.  Το παραπάνω κόστος είναι ουσιαστικά η δυσκολία να κάνεις legacy συστήματα που τρέχουν στην καρδιά της τράπεζας να συνεργαστούν με τις  x, y νέες υπηρεσίες που θα θελήσεις να χτίσεις και να προσφέρεις στους πελάτες σου. Αρκετά ενδιαφέρουσα άποψη από το forbes για το ποιοι οργανισμοί παίρνουν την μεγάλη απόφαση και ποιοι όχι, εδώ. Από τεχνολογικής άποψης η δουλειά είναι challenging και σημαντική. 

Δεν έχω πεισθεί για την ώρα γιατί πιο higher level γλώσσες προγραμματισμούς πχ η C ή Java δεν μπορούν να πάρουν την θέση της COBOL και της  RPG και ο μόνος λόγος που κρατάει αυτά τα legacy συστήματα ζωντανά είναι α) το κόστος αλλαγής τους β) η συντηρητική υφή των οργανισμών που τα δουλεύουν.  Δυστυχώς ή ευτυχώς βέβαια η αλλαγή εικάζω θα γίνει και ίσως με βίαιο τρόπο, καθώς ο ανταγωνισμός θα προχωράει όλο και πιο εύκολα μπροστά με συστήματα βασισμένα σε σύγχρονες τεχνολογίες, με μεγάλο αριθμό ανθρώπων να τα συντηρεί και να τα επεκτείνει. Στο παράλληλο σύμπαν των 'trading' συστημάτων ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός μας έχει δώσει πίσω πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Μάλιστα το τεχνολογικό boundary για αυτές τις 'τράπεζες' traders δεν είναι ορατό, θα δεις να επενδύουν σε σύστημα γραμμένα από assembly μέχρι Java. Να θυμήσω πχ το LMAX disruptor,
για high performance messaging, από την γνωστή LMAX.

Με βάση όλα τα παραπάνω, για να κάνω switch πάλι στο model απλός χρήστης, κατάλαβα εν μέρη πως πολλά από τα κουλα και στραβά που έχω δει σαν χρήστης σε ebanking εφαρμογές είναι ουσιαστικά  τεχνικά ζογκλερικά στην προσπάθεια να ενωθούν συστήματα που απέχουν δεκαετίες μεταξύ τους και πάντα οι δυνατότητες του πιο παλιού συστήματος είναι αυτές που δίνουν και τον ρυθμό και status για το πιο σύγχρονο σύστημα.

Επαναλαμβάνω, δεν ξέρω αν στην Ελλάδα θα δούμε αυτή την τεχνολογική στροφή ή την ανάγκη να γίνει μια γενική αναβάθμιση ηλεκτρονικών υπηρεσιών, είμαι σίγουρος όμως ότι τουλάχιστον στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο (αγορές) η ανάγκη αυτή έχει ήδη δημιουργήσει τεράστιες τεχνικές προκλήσεις. Νέα συστήματα και νέες τεχνολογίες θα μπουν στην θέση των παλιών, μια ολόκληρη γενιά τεχνολογιών και αρχιτεκτονικών θα αναγκαστεί σιγά σιγά να παραδώσει τα σκήπτρα. Μια βόλτα από το 'τοπικό' σου app store στο κινητό θα σου αποκαλύψει πως 100άδες εφαρμογές τραπεζικής και finance ξεπηδάνε σε υβριδικό επίπεδο για την ώρα, και φέρνουν τον λογαριασμό σου στο κινητό. Η ανάγκη για ακόμα μεγαλύτερη ευελιξία και ακόμα πιο μεγάλη γκάμα υπηρεσιών είναι ήδη εδώ και φωνάζει.

Σαν προγραμματιστής μπορώ να δω ήδη τους περιορισμούς και τις προκλήσεις και πολλές από αυτές βγάζουν νόημα, παρόλα αυτά δεν είμαι σε θέση να ελέγχω τις business αποφάσεις του εκάστοτε οργανισμού σε ότι έχει να κάνει την τεχνολογική του υποδομή. Πάω στοίχημα σχεδόν κανένας προγραμματιστής δεν έχει. Αυτό που διαβλέπω είναι ότι σίγουρα ακόμα και η online τραπεζική τα επόμενα χρόνια θα αλλάξει δραματικά και οι τεχνικές προκλήσεις αναρίθμητες, αρκεί να υπάρχει το ανάλογο ανταγωνιστικό κλίμα στην αγορά και φυσικά  οι γενναίες αποφάσεις για να σπάσουν τεχνολογικά στερεότυπα 3 ή και παραπάνω δεκαετιών.

Thursday, December 26, 2013

documentaries...μερικές 'geek' προτάσεις

Τα documentary στο youtube εδώ και χρόνια έχουν γίνει κάτι σαν hobby για μένα. Υπάρχει αρκετό υλικό, πολλές φορές από πρωτοκλασάτα κανάλια (history channel, n.g κ.α) αλλά και custom web made παραγωγές. Θες να μάθεις για κάτι, ψάξε στο youtube κάποιο video θα υπάρχει που θα εξηγεί αυτό  που ψάχνεις. Το βρίσκω ιδιαίτερα διδακτικό. Κάθεσαι και αντί να παρακολουθήσεις μια βλακεία στην τηλεόραση, ψάχνεις ένα video που λέει για την ιστορία των 'Μεδίκων' ή το μαθηματικό background πίσω από το Public/Private Key Cryptography.  Ιδιαίτερα μετά την αγορά του Westerner Digital TV live, έχω μετατρέψει την τηλεόραση (όταν έχω ελεύθερο χρόνο και θέλω να ξεκουραστώ) σε youtube documentary συσκευή.

Για σήμερα σας προτείνω μερικά geek related.
Φοβερό, (πρέπει να το έχω 2-3 φορές από τότε που το ανακάλυψα). Pure  geek-ness με τους πρωτοπώρους των σύγχρονων web browser  στην μορφή που το ξέρουμε τώρα. O netscape  ήταν πάντα ο αγαπημένος μου browser (ιδιαίτερα η έκδοση 4.1) και πάντα καλύτερος από τον IExplorer. H ιστορία έδειξε ότι η netscape διαλύθηκε και η MS κέρδισε, παρόλα αυτά λίγο πριν πεθάνει έδωσε τον κώδικα ελευθερο. Χάρη σε αυτή την κινήση έχουμε τώρα τον Mozilla firefox ενώ κάθε χρήστης που σέβεται τον εαυτό του θεωρεί ακόμα τον I.E τριτοκλασάτο browser. Έχει ενδιαφέρον να δείτε που είναι αρκετοί απο τους developer που δίχνει το documentatry. Πχ ο 'μιρκός palvov' δούλεψε σαν senior και έγινε project manager στον mozilla, O Jim Roskin είναι στην google, o Jamie Wazinksi άνοιξε bar και pizzaria στο SF ενω συνεχίζει να γράφει κώδικα.

The pirate Bay, away from Keyboard
Όλοι, οι σχεδόν όλοι ξέρουν το pirateBay, η ιστορία των δημιουργών του. Πρέπει να παραδεχτείς είχαν θάρρος αυτοί βόρειοι. Ένας από αυτούς ο οποίος είχε και συμμετοχή στην δημοσιευση πληροφοριων στο wiki leaks, είναι ακόμα στην φυλακή, ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούν να διαφύγουν την σύλληψη. Πληροφοριες εδώ κι εδώ

History of video games
Αν είχες  ΑΤΑRI, αν έχει παίξει arcade games σε Commodore, αν είχες nintendo δες το.

Rise of the video games.
Part1, Part2, Part3, Part4, Part 5.

Enjoy!


Wednesday, December 25, 2013

Setup your Java development environment in your new Mac in 10 minutes (updated) (java, ant, maven, gradle) #setup #mac #java

This is just a small update post that references 2 older entries (a, b) , I just combine them in one, like an one step procedure plus making sure that everything works under the latest at the time being MacOSX 10.9 Mavericks. I am mostly targeting inexperienced or junior programmers trying to setup their environment for the first time. So you just got your shinny new Mac and you are ready for some java development, excellent, lets get started it is fairly easy!  I am going to split the whole thing into 3 simple steps, the only think you need to provide is the folder paths, you can select your own installation directories.

Step 1: Download the packages

Step 2: Install or extract the packages

The Java 6 and Java 7,8 downloads are in a dmg form so you just double click them and install them, the setup wizard is fairly easy. Nothing extra or magic required.

 For the Ant, Maven and Gradle packages you  need to extract them at a folder of your choice, it is really up to you. So unzip them and if you like rename the unzipped folders, giving them a simple name. My path of choice was /Volumes/secondary/libs

So I extracted and renamed them as follows:
  • /Volumes/secondary/libs/ant
  • /Volumes/secondary/libs/maven
  • /Volumes/secondary/libs/gradle

Step 3: Modify your .profile

Open up your terminal navigate to your home profile, usually when you open app the application is already on your home folder if not just to it  cd  /Users/your_user_name , for me it is /Users/papo
and type
 vi .bash_profile
This will open the vi editor. All you need to do is copy paste the following entries, MAKING SURE that the paths are correct for you. I assume that you already know the basic vi modes (Esc+i=insert mode, Esc+w=write mode, Esc+q=quite).




 Save your .bash_profile and exit the terminal. Open a new One in order the changes to take effect.

Done 


Now you can test your new path environment, type java -version to check that indeed java 7 is the one loaded currently or type java6 so that Java 6 becomes active.


Type ant -version, mvn -version or gradle to check that the tools are available from your command line.


You are done. If you are looking for a nice Java IDE to start coding then head for Eclipse and Netbeans. The latter is more suitable for junior programmers. Both of them are very very powerfull and they provide rich functionality.

Happy coding.

Tuesday, December 24, 2013

on Dart

Devoxx has been releasing more and more talks from the recent Devoxx 2013 conference. A very interesting one was about Dart, a language that I trully believe is going to gain more attention (I hope so eventually). I truly believe that Javascript is not the language to code for web of the future, eventually or unfortunately I never liked it. So let's welcome Dart :).

Food Huggers....gadget για την κουζίνα

Πόσες φορές δεν έκοψες λαχανικό πχ λεμόντι ντομάτα και άφησες το μισό, είτε εντελώς 'γυμνό' στο ψυγείο είτε σε κάποιο σακουλάκι όπως παρακάτω.



Πριν κάτι μήνες, σε μία από τις βόλτες μου στα διάφορα νέα project και ιδέες του kickstarter  (και το πολυ καλό του iphone app) έπεσα πάνω στο food huggers. Ένας έξυπνος και cool τρόπος να θωρακίζεις φαγητό για να το αφήνεις στο ψυγείο.  Δεν ήταν τεράστιο το κόστος, οπότε αποφάσισα να τους βοηθήσω με αντάλλαγμα μια βασική συλλογή από αυτές τις θήκες. Μερικούς μήνες μετά τα παρέλαβα!



Video από την επίσημη σελίδα. Πιο πολλές πληροφοριες εδώ  αλλά κι εδώ, για το υλικό και άλλες ερωτήσεις! Ξεκίνησα να τα χρησιμοποιώ.

Monday, December 23, 2013

Hibernate 4.2.8 , javassist 3.18.1 and ClassCastExceptions - watch out your classpath! #hibernate #jboss #javassist

I am writing this post as a tip and warning rather than an absolute solution. I will try to come back with a workaround for my case (WebSphere 8.5.5), but I am sure that other developers and applications  will be affected. I've lost some time trying to figure out the cause of the problem, so for the time being this post will help to increase the search index for the above keywords and link to the hibernate issue tracker.

In the current project I am working on, due to a bug in the Hibernate ORM version 4.2.0 library, I decided to move the library version forward on our setup and upgrade to the latest version. Hibernate currently features version 4.2.8 as the latest JPA 2.0 compliant version while 4.3.0 is the first official JPA 2.1 compliant. Since I am working on a Jee6 version, upgrading to 4.2.8 was my choice.

Eventually in 4.2.8 and onwards a 'serious' internal API change was implemented within the  library. Hibernate moved to a new version of javaassist, that introduces some new internal API calls and interfaces. See linked issue here. So, version 4.2.8 will fetch as a dependency javassist-3.18.1-GA to your app .

Eventually if you happen to introduce either
  • multiple dependencies to javassist versions 
  • a container is providing an older version through a 'parent' classloader for your ear/war
Then you will end up with problems like this. In plain words if by chance an older version of javassist is picked up by the active classloader in your container, while loading jpa entities or executing related code you will be most probably end up with weird class cast exceptions or 'class not found ' exceptions pointing to a deprecated javassist API.

IMHO, this change should have been introduced to a more 'major' version of Hibernate, but I trully understand that the development needs of the library sometimes can not be mandated by the different needs and setups of the worldwide developer user community. So this is just my opinion regarding the 'should have been', I still consider Hibernate the best Java ORM out there.

First actions in case you hit on this case:
  • Check your deployable, jar dependencies and find any other instances of the javassist especially older versions- check depending on your container and classloading settings how they are loaded.
  • In case you don't include explicitly any extra dependencies and the only instance is the one 'fetched from Hibernate' (like my case), then you need to examine if an older version of javassist is loaded from a application or server level shared library or from a 'shared' classloader in your application server. (I am still working on this one, for Websphere 8.5.5). You can experiment with shared library loading order or classloading mode (parent first/parent last)
  • If you can't find the solution based on the 2 above points or you tried to experiment with your class loading policy on your app and proved to be diasterous then, just switch to version 4.2.7 which seems to be the last one that is backwards compatible with older versions of javassist. 
If you are a JBoss EAP 6.2 and JBoss Wildfly 8 user, you are on the safe side, meaning these containers already ship with the 'latest' javassist version, but you still need to sort out any potential conflicting versions your application might introduce.

Hopefully I will come back with a workaround for my case. 

Epic..and true :P


Sunday, December 08, 2013

Αναβαθμίσεις, OCZ Vector SSD στον iMac



Ένα ακόμα mac μου, το βασικό μηχάνημα στο σπίτι, o iMac (2011, iCore5), πέρασε και αυτός στην εποχή των SSD και προσπέρασε την εποχή του DVD. Επέλεξα και σε αυτό το μηχάνημα να αφαιρέσω το άχρηστο πια DVD drive, και στην θέση του, να μπει πάνω σε ένα opti bay o φρέσκος OCZ Vector (Sata3) . Ξέρω, ξέρω η  OCZ την περασμένη εβδομάδα κήρυξε πτώχευση και η τεχνολογία της θα μεταφερθεί στην Toshiba!  Όπως και να έχει είχα αγοράσει τον δίσκο ένα μήνα πρίν και ήθελα να επιβραβευσω την  OCZ μιας και ο Vertex3 που έχω στο MacBookPro της δουλειάς δεν με έχει απογοητεύσει.

To upgrade έγινε στον χώρο της MacSpot  (fb/twitter) (papo approved λοιπόν), (Χρήστο Π+ Χρήστο) σας ευχαριστώ. Σε ότι έχει να κάνει με κατσαβιδώματα σε mac έχω κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μου να μην το τολμήσω ποτέ, μιας και έχω κατσαβιδώσει αρκετά PC στην μέχρι τώρα ζωή μου και δεν θέλω άλλο άγχος (χεχε).

Τα παιδιά μου έκαναν και ένα καθάρισμα, μιας και το μηχάνημα δεν το είχα ανοίξει από τότε που αποκτήθηκε, μπήκε ο νέος δίσκος και ήμασταν έτοιμοι. Να τολμήσω να πω ότι το πιο δύσκολο στην όλη διαδικασία δεν ήταν ούτε το άνοιγμα και η αλλαγή (μιας και σαν certified τεχνικοί ήξερα ακριβώς σε ποια γωνία να τραβήξουν καλωδιάκια και κλιπ) αλλά ο καθαρισμός και το κούμπωμα του γυαλιού μπροστά στην οθόνη. Τα παιδιά μου έλεγαν ότι πολλές φορές για να μην μείνει σκόνη ή σκουπιδάκι μεταξύ του γυαλιού και της οθόνης, μπορεί να πάρει και μία ώρα σε καθάρισμα και ξανά καθάρισμα, και πρέπει να γίνεται σε χώρο που δεν έχει σκόνη στην ατμόσφαιρα. Το μηχάνημα εσωτερικά είναι ο ορισμός του 'δεν μένει εκατοστό χώρου που να μην υπάρχει κάτι', αυτό σημαίνει ότι αν είσαι λίγο απρόσεκτος και τραβήξεις ή πιέσεις κάτι που δεν πρέπει μπορείς εύκολα να καταλήξεις με ζημιά.



Επέλεξα να κάνω καθαρή εγκατάσταση MacOSX 10.9 και τώρα που γράφω αυτό το post απολαμβάνω σαν καλό geek ένα κυριακάτικο καφέ με το να στήνω καθαρό το σύστημα. (Όπως έγραφε και παλιότερα ο Νίκος Δήμου, η ευχαρίστηση του 'format' και η ψυχολογική κάθαρση που προσφέρει η διαδικασία χεχε).

Ο Vector είναι SATA3 και το μηχάνημα μου αντίστοιχα, οπότε η αλλαγή έκανε αμέσως διαφορά από το πρώτο boot. Restart, shut down και εναλλαγή εφαρμογών, καμία σχέση με την προηγούμενη κατάσταση όπου ο 500άρης συμβατός WD ήταν ο main δίσκος. Τώρα θα συνεχίσει να με υπηρετεί αλλά σαν backup storage. 

Παρατήρησα ότι και στο Mac OSX 10.9 το trim δεν είναι by default ενεργοποιημένο από την Apple, ίσως το κρατάει για τους 'δικούς' της δίσκους ή συμβατούς κατά τύχη (πχ δεν ξέρω αν το λειτουργικό θα στο 'ανάψει' αυτόματα αν τύχει και του βάλεις ένα Samsung σειράς 8XX). Όπως και να έχει, κανένα προβλημα το Trim Enabler έκανε άριστα την δουλειά του και δουλεύει άψογα με την τελεταία έκδοση του MacOSX.

Πριν κλείσω να γράψω για μία ακόμα φορά, ότι η εγκατάσταση SSD στο μηχάνημα σας είναι μια απο τις πιο έξυπνες και value for money αναβαθμίσεις που μπορείτε να κάνετε στο μηχάνημα σας (Mac ή PC). Τα αποτελέσματα είναι αμέσως φανερά, με το μάτι που λέμε. Οπότε αν θέλτε με σχετικά λίγα χρήματα να δώσετε λίγο 'γκάζι' στον κουρασμένο υπολογιστή σας, κάντε μια μικρή έρευνα.
 
 Πάω να συνεχίσω το setup και να φιάξω έναν ακόμα καφέ...



Saturday, December 07, 2013

Western Digital TV live, media center λύση για πολλά προβλήματα.


Είναι Δευτέρα βράδυ, έχει μόλις ξεκινήσει μια νέα και δύσκολη εβδομάδα. Μετά την δουλειά και τις όποιες αθλητικές δραστηριότητες έρχεται η στιγμή που θες να απολαύσεις ένα καλό πιάτο φαγητό (η μια καλή σαλάτα αν κάνεις δίαιτα χαχα), χαλαρότητα και φυσικά να δεις (τε) τις αγαπημένες σας σειρές. Walking dead, hostages, blacklist, almost human αυτή την εποχή και φυσικά Game of thrones, house of cards, the following, falling skies σε λίγο. 

Αν έχεις τηλεόραση 5ετίας+, είσαι αναγκασμένος να έχεις και μια δεύτερη συσκευή αποκωδικοποίησης, που όμως δεν την χρησιμοποιείς για να δεις τα ανύπαρκτα πια δημόσια ή ιδιωτικά κανάλια. Πολλές από αυτές τις ψευτο συσκευές εδώ και χρόνια έχουν την δυνατότητα μέσω USB να αναπαράγουν video,  και να υποστηρίζουν διάφορα format (mpeg, avi) καθώς και υπότιτλους. Πας μέσα στο γραφείο, αντιγράφεις τα επεισόδια που θες σε ένα usb stick το μεταφέρεις στον αποκωδικοποιητή και εύχεσαι να μην έχεις προβλήματα με τον ήχο, την εικόνα και άλλα. Για κάποιο καιρό είχα βολευτεί με ένα μοντέλο από το Πλαίσιο HD2000, τα ψιλό έπαιζε όλα, είχε και υποστήριξη για ελληνικούς υπότιτλους (αν και η γραμματοσειρά ήταν μικρή και κάτω στην οθόνη), είχε υποστήριξη και για αρκετά format ήχου. Μερικές φορές όταν οι σκηνές είχαν αρκετή δράση, το έβλεπες να δυσκολεύεται αλλά το είχα συνηθίσει. Ήταν λίγο σπαστικό αυτό το πήγαινε έλα με το USB, αλλά οκ 30 euro είχα δώσει δεν είχα παράπονο. Μια μέρα αυτό το μαύρο κουτάκι πέθανε. 

Δεν έκατσα να ασχοληθώ αρκετά, 30 euro το είχα αγοράσει, θεώρησα ότι θα δώσω άλλα 30 να πάρω ένα άλλο. Εξάλλου η αγορά 'έξυπνης' τηλεόρασης έχει μετατεθεί για κάποιος λόγους, οπότε ήθελα σίγουρα ένα νέο. Πάμε λοιπόν αγοράζουμε ένα  (F&U), με την ελπίδα ότι θα κουτσο-παίζει πιο καλά από το προηγούμενο τα διάφορα format  των αγαπημένων μου σειρών. Φτάνει ακόμα μια κουραστική Δευτέρα, είμαστε έτοιμοι να απολαύσουμε τις σειρές μας και ...... δεν παίζει ο ήχος, μετά σε κάποιο άλλο να μην παίζει το video και άλλα! Βασικά ένιωσα κάπως έτσι...




Ήταν φανερό ότι δεν μπορούσα άλλο να περιμένω από το Χ,Υ φτηνό συσκευή να μου καλύπτει τις 'τηλεοπτικές' ανάγκες,  πιο πολύ βλέπουμε  τηλεοπτικές σειρές παρά ελληνικά κανάλια, έπρεπε το σαλόνι να γίνει λίγο πιο έξυπνο, με σχετικά λίγα χρήματα.
Το ίδιο βράδυ έκανα ένα μικρό γκάλοπ στον κύκλο των 'φίλων' σε facebook και twitter, μετά από 10-20 λεπτά είχα την απάντηση. Οι πιο πολλοί έδειξαν το Western Digital TV Live το οποίο και αγόρασα την αμέσως επόμενη μέρα.
Ουσιαστικά πρόκειται για ένα medial player, το οποίο δεν έχει δικό του εσωτερικό storage (παρά μόνο για το λειτουργικό που τρέχει), το οποίο σου παρέχει ένα media center περιβάλλον με αρκετές υπηρεσίες και την δυνατότητα μέσα από τις 2 USB θύρες αλλά και το wifi(+ethernet) connectivity να βλέπεις τα video της αρεσκείας σου από το 'σπιτικό σου δίκτυο' ή δικούς σου δίσκους.  Σε γενικές γραμμές είμαι παραπάνω από ευχαριστημένος και νομίζω ότι είναι μια αρκετά τίμια και φτηνή λύση για όσους δεν έχουν πρόσφατα αγοράσει τηλεόραση και είναι με συσκευές 5ετιας, παράλληλα θέλουν προσθέσουν εύκολα στο σαλόνι τους ένα medial player με δυνατότητα σύνδεσης στο internet και συνεργασία με πολλές  online υπηρεσίες.

Οι hardcore geek φίλοι του blog θα κράξουν και με το δίκιο τους ότι θα μπορούσα με λύσεις όπως το (raspberry-pi) ή κάποιο παλιό pc να είχα καταφέρει σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα, εν μέρη έχουν δίκιο παρόλα αυτά δεν είχα τον χρόνο ούτε και τη διάθεση να ασχοληθώ για να στήνω media center software ειδικά αυτή την εποχή.  Επίσης δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα του full blown μηχανήματος (media center pc  που ήταν της μόδας πριν χρόνια) αλλά και το να βλέπω το σήμα των Windows..στην τηλεόραση, με πιάνει μια αναγούλα.

Τι μου αρέσει στο Western Digital Live
  • Παίζει τα πάντα, δεν εχω ακόμα πέσει σε συνδυασμό encoding ήχου ή εικόνας που να αρνήθηκε να αναπαράξει.
  • Έχει μια χαρά υποστήριξη για υπότιτλους και φυσικά ελληνικούς.
  • Έχει αρκετά εύκολο set-άρισμα και υποστήριξη Wifi, οπότε μου έλυσε και το πρόβλημα ότι στη θέση που έχω την τηλεόραση ενώ έχω ένα κάρο 'μπριζάκια' δεν περνάει  δίκτυο στο σπίτι (ανάθεμα)!.
  • Built in συνεργασία με πολλές internet-ικες υπηρεσίες, spotify, youtube, facebook και πολλά άλλα!
    • Youtube ειδικά, έχω καταχαρεί. Η συσκευή συνεργάζεται με το κινητό (pairing) οπότε μπορώ με το κινητό να ψάχνω στο youtube τι documentary θέλω να δώ και αμέσως να το πασάρω στo digital tv και να το παίξει, με μία κίνηση! Πραγματικά πολύ πολύ βολικό. Τα τελευταία χρόνια πιάνω τον εαυτό μου όλο και πιο συχνά να βλέπω διάφορα documentary που έχουν ανεβάσει χρήστες στο youtube, και να μπορώ να απολαμβάνω και στην τηλεόραση πανεύκολα είναι ευλογία!
  •  Υπάρχει ένα καλό support σε αναβαθμίσεις σε firmware, τουλάχιστον για την ώρα βλέπω ότι η συσκευή είναι hot και θέλω να ελπίζω να βελτιωθεί.
  • Μπορείς να έχεις εύκολη πρόσβαση και σε άλλα media  της προσωπικής σου συλλογής πχ μουσική και εικόνες που είναι σε κάποια shared folder στο NAS/ ή στο μηχάνημα σου. Με ένα κλικ τα φέρνεις στην τηλεόραση σου.
  • Αρκετά καλή ποιότητα εικόνας και ήχου. 
  • Υπάρχει σχετικό iPhone App για remote control της συσκευής (thanks pano για το tip)
Τι δεν μου αρέσει
  • Το μόνο αρνητικό είναι ότι το menu/λειτουργικό δεν είναι αρκετά γρήγορο (lag-άρει)
  • Ένα ακόμα τηλεκοντρόλ εμφανίζεται στο τραπεζάκι σου, ένα για την τηλεόραση, ένα του αποκωδικοποιητή, και ένα του tv live. Προφανέστατα γι' αυτό δεν φταίει το tv live αλλά το γεγονός ότι έχω πιο παλιά τηλεόραση.

Αν λοιπόν έχεις σχετικά παλιά τηλεόραση και θες με σχετικά λίγα λεφτά να την κάνεις πιο έξυπνη, να φέρεις δεδομένα από το προσωπικό σου network στην τηλεόραση με ένα κλικ, να μπορείς να χαζεύεις youtube και άλλες υπηρεσίες από το σαλόνι - χωρίς να αγοράζεις πιο ακριβές συσκευές πχ apple tv ή να φτιάχνεις το παλιό σου pc σαν media center και να το βάζεις στο σαλόνι, to digital tv  είναι για σένα.  Εγώ τουλάχιστον σταμάτησα τα πήγαινε έλα από το γραφείο που έχω το mac στο σαλόνι, κοπιάρω μέσω wifi τα επεισόδια, και με ένα κλικ όταν βαριέμαι μπαίνω στο youtube, και διαλέγω από κινητό ένα documentary της αρεσκείας μου.

Καλές προβολές!