Sunday, September 29, 2013

Τεχνολογικό captain's log

Spotify

Όπως αρκετοί έτσι και εγώ, ήμουν ημι- παράνομος χρήστης της υπηρεσίας εδώ και ένα χρόνο. Από την μεριά του  χρήστη  ο οποίος θέλει να έχει συνέχεια διαθέσιμη μια τεράστια συλλογή από μουσική , με ένα αρκετά λογικό τίμημα το μήνα και δεν καίγεται να τα έχει σε hard copy ή own digital copy, το spotify είναι πραγματικά ευλογία. Μπορείτε να με βρείτε ως 'javapapo'. Να σημειώσω ότι επειδή ήθελα  πραγματικά να υποστηρίξω την υπηρεσία εγκατέλειψα το Νορβηγικό μου account (javaneze) και ενεργοποίησα το ελληνικό με πληρωμή κάθε μήνα.

Nexus 7

Σε γενικές γραμμές μετά την αγορά (δώρο) του Nexus παρατηρώ ότι η αρχική σκέψη μου ότι δεν θα το χρησιμοποιώ, ήταν σωστή. Βέβαια δεν φταίνε τα tablet ως ιδέα, ίσως φταίει το λειτουργικό. Συνειδητοποιώ ότι είμαι εθισμένος στην χρήση του iOS και πραγματικά εκνευρίζομαι όταν κάτι δεν δουλεύει όπως έχω συνηθίσει ή δουλεύει διαφορετικά ή δεν υπάρχει διαθέσιμο. Δεν θα πω αν το ένα είναι καλύτερο από το άλλο μιας και τα 2 έχουν τα δυνατά και αδύναμα σημεία τους. Δεν ξέρω πως θα ήταν αν είχα ένα ipad αντί για Nexus ίσως να το χρησιμοποιούσα πιο πολύ ίσως τα ίδια. Φυσικά χρήματα για πειραματισμούς δεν υπάρχουν οπότε θα μείνω με την απορία. Όπως έχω γράψει αρκετές φορές θα περιμένω ίσως ένα μεγαλύτερο iphone (μεγαλύτερη οθόνη), αν ποτέ βγεί και αν έχει μια λογική τιμή. 

timeliners 

Την επόμενη Τετάρτη (2/10) είμαι καλεσμένος στο podcas/ live web radio των timeliners. Με έκανε λίγο να σκεφτώ το podcasting και τους weekendgeek. Μακάρι να βρω χρόνο και διάθεση να το κάνω resume. Το μεγαλυτερο μου πρόβλημα είναι το εβδομαδιαίο brain-drain από την δουλειά Δευτέρα- Παρασκευή. Μερικές φορές νιώθω ότι ζώ έναν 5ημερο πονοκέφαλο. Ελπίζω να ανακάμψω!

inoreader

Κατέληξα στο inoreader για blog reader, νομίζω ότι έχασα αρκετά shared item από φίλους και γνωστούς που επέλεξαν άλλη υπηρεσία.

Java

Για όσους ακόμα αντέχουν, στο JHUG επανερχόμαστε με τα μηνιαία μας meet-up.  Μιας και η ενέργεια του κόσμου έχει πέσει (μάλλον ένας συνδυασμός ότι μεγαλώσαμε και οι υποχρεώσεις πνίγουν αρκετούς), θα αναβιώσουμε κάθε μήνα τις συναντήσεις εθισμού για συζήτηση τεχνολογικών θεμάτων και φυσικά Java. Αυτό το μήνα θα έχουμε τουλάχιστον μια παρουσίαση και ευχόμαστε να μεγαλώσει ο αριθμός. 

Αυτές τι μέρες ολοκληρώνει το JavaOne 2013 (κάθε χρόνο θυμάμαι την αντίστοιχη επίσκεψη μου το 2007) και μελαγχολώ αν θα ξανα έχω την ευκαιρία να το ξαναζήσω,  για μια γλώσσα (τεχνολογία) που συνεχίζει να με παθιάζει επαγγελματικά. Αντίστοιχα φέτος δεν θα πάω στο Devoxx εξαιτίας υποχρεώσεων, ευελπιστώ να μπορέσω να κάνω fund το αντίστοιχο event στο Λονδίνο. Δύσκολες εποχές για java πρίγκιπες I guess! Να είναι καλά το Parleys όπου και θα αγοράσω τα αντίστοιχα δικαιώματα να δώ τα video των event. 
Τέλος τον τελευταίο καιρό αγοράζω αρκετά βιβλια από Manning εκμεταλευόμενος τα σχετικά promotion και εκπτώσεις. Εστίασα σε πιο παλιά βιβλία που ήδη έιχα αλλά τα έχουν προλάβει οι εξελίξεις οπότε υπάρχει νέο υλικό να καλύψουν. Αγόρασα τα παρακάτω

 Τηλεοπτικές Σειρές

  • Dexter: Αιώνιο respect και αγαπη για μια σειρά που μας κράτησε παρέα πολλά χρόνια. Δεν με πειράζει το πιο όποιο τέλος. Dexter morgan... you wil be missed.
  • Περιμένουμε νέα δόση με the Walking dead σε 2-3 εβδομάδες, θέλω να ελπίζω σε μια καλή season.
  • Ξεκινήσαμε το The Blacklist - νομίζω θα είναι καλό.
  • Συνεχίζουμε το Low winter Sun, είναι κάπως αργό αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα εκμεταλλεύτεί όλο αυτό το dark trash περιβάλλον του Detroit για κάτι καλό! Πολυ καλές μουσικές επίσης.

Αυτά για την ώρα...I will be back!


σκέψεις για το πρόσφατο show

Επικροτώ όπως και όλοι οι πολίτες την όποια ενέργεια της δικαιοσύνης και του κρατικού μηχανισμού να κινηθούν νομικά εναντίων μιας ομάδας ανθρώπων που προσπαθούν να δώσουν πολιτική χροιά σε μια απλά εγκληματική δραστηριότητα (χρόνια τώρα). 

Συνεχίζω να απογοητεύομαι με το πολιτικό σύστημα μιας και είναι φανερό ότι οι συγκεκριμένοι κύριοι που τώρα έχουν χειροπέδες ήταν ένα χαρτί που παίξανε για να αποπροσανατολίσουν μια κοινωνία ηλιθίων (εμάς) και τώρα τους μαζεύουν. Οι στερεότυπες κλισέ δηλώσεις πολιτικών ή λειτουργών της δικαιοσύνης δεν με πείθουν, μιας και κανένας δεν μπορεί να μας εξηγήσει με απλά και λογικά επιχειρήματα γιατί δεν 'έκαναν' κάτι γι αυτή την ομάδα εγκληματιών του κοινού ποινικού κώδικα όταν σκότωναν, τραμπούκιζαν και λεηλατούσαν όπως κάθε εγκληματίας της νύχτας.

Θα απογοητεύομαι ακόμα πιο πολύ όταν θα βλέπω έξω στους δρόμους, στην γειτονιά στην πόλη κυρίως αμόρφωτους συμπολίτες μου να έχουν βρει σε τέτοια πολιτικά μορφώματα την φυσική συνέχεια του ηλίθιου ποδοσφαιρικού πάθους / μίσους των περασμένων δεκαετιών. 

Θα απογοητεύομαι πιο πολύ που έχουμε γίνει μια κοινωνία όπου νέα παιδιά (αρκετά δεν λέω όλα), έχουν γοητευτεί από το αίσθημα δύναμης, ανωτερότητας και τραμπουκισμού που τους πουλάνε τέτοιες οργανώσεις και ασυνείδητα ακολουθούν σαν πρόβατα. Φανερό σημάδι ότι η παιδεία μας έχει καταρρεύσει εδώ και πολλές δεκαετίες. Αναρωτιέμαι πως μπορούμε να τα διορθώσουμε όλα αυτά, θα κρατήσω την συμβουλή του καλύτερου μου φίλου 'βάση της κοινωνίας είναι η οικογένεια'.  Αρκετοί φίλοι και γνωστοί μου έγιναν γονείς τώρα τελευταία, θέλω να ελπίζω ότι θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους με αίσθημα λογικής, από το να μην πετάνε σκουπίδια στο δρόμο μέχρι το να μάθουν τι σημαίνει βία, καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων και δικαιοσύνη.





Saturday, September 14, 2013

Οκ, αλλά να φέρεις τις μπαταρίες σου!

Αρκετοί από εσάς θα έχετε μια ίδια ιστορία. Σαν παιδιά θέλατε κάτι, συνήθως ένα παιχνίδι ένα gagdet, για τους x,y  (συνήθως σωστοί) λόγους, οι γονείς σας, δεν θα σας το αγόραζαν ποτέ, αλλά κάποιος φίλος ή συγγενής το είχε. Εσείς ξεροσταλιάζατε να παίξετε μαζί του, αν ο φίλος ή συγγενής σας αγαπούσε αρκετά σας το έδινε μέχρι να το λιώσετε και να πάρετε την τζούρα σας.  Αν και αυτή η μικρή απογοήτευση φαντάζει πια στον κόσμο των ενηλίκων και πόσο μάλλον σε εποχές κρίσης, χαζή, τότε ήταν κάπως πικρή. 

Πριν μερικούς μήνες πάτησα τα 33 και για κάποιο λόγο, όπως έχω γράψει και άλλες φορές, όσο μεγαλώνω πάντα μεγαλώνει ο αριθμός των σκέψεων που κάνω για τα παλιά ανέμελα χρόνια. Με πιάνει λίγο και μετά με αφήνει, βυθίζομαι στις υποχρεώσεις, στην καθημερινότητα αλλά και φυσικά στα επόμενα βήματα της ζωής. 

Φέτος αποφάσισα να ολοκληρώσω έναν παιδικό στόχο και το έκανα δώρο στον εαυτό μου. Ήταν αρχές του 90 όταν η πρώτη μου ξαδέρφη, και holiday buddy για πολλά χρόνια Ελένη, παίρνει στα χέρια της ένα Nintendo Game Boy Classic. Αν με ρωτούσες τότε, ήταν το απόλυτο gadget. Οι δικοί μου δεν θα μου το αγόραζαν ποτέ, παρόλο που είχα υπολογιστή (TRS-80) εδώ και χρόνια και γενικότερα δεν μου έλειπε κάτι, τα games ήταν απαγορευμένα. Όσο και αν μου άρεσε τότε να γράφω με QBASIC απλά παιχνίδια στον TRS-80 μου, κάποια στιγμή βαρέθηκα, μόλις έκλεινε το power button έφευγαν και αυτά (δεν είχα το κασετόφωνο). Όπως και να έχει ήταν οι χρονιές του NES, του Super NES και του Gameboy. Εκείνα τα καλοκαίρια η ξαδέλφη μου, με αγάπη με άφηνε να λιώνω μέχρι που πονούσαν τα δάχτυλα το Super Mario και κάναμε διαγωνισμό για το ποιος ήταν καλύτερος. Ότι χρήματα έβρισκα τα έκανα μπαταρίες για να βοηθήσω την κατάσταση. Πόσο μα πόσο μου έκανε εντύπωση εκείνη η συσκευή. Πάντα έμενα με ένα αχ

Ε λοιπόν, έπρεπε να εκπληρωθεί ο πόθος αυτός. Λίγο ψάξιμο, 70 δολάρια, και λίγο περίμενε, αλλά άξιζε τον κόπο, απλά για την χαρά του να αποκτήσω το δικό μου Game Boy Classic. Δεν ήθελα ούτε το colour, είτε το pocket, ήθελα εκείνο που έλιωνα τα καλοκαίρια, το classic , γκρι με το καλύτερο game grip που έχει φτιαχτεί ποτέ για handheld συσκευή! Μαζί με 7 παιχνίδια (φυσικά super mario land, tetris, bubble buble).

Στον κόσμο των Playstation, iphone και της τεχνολογίας αυτή η 8bit συσκευή συνεχίζει να μου κάνει εδώ και μέρες παρέα, έστω και για λίγα λεπτα. Μικρές βουτιές 2 δεκαετίες πίσω και επαναφορά στην πραγματικότητα.

Γελάω με τον εαυτό μου γιατί νομίζω ότι πρέπει να φορέσω ξανά τα γυαλιά μου για να δώ την οθόνη και τον pixelated Mario, σημάδι ότι πέρασαν τα χρόνια, αλλά έχει πολύ πλάκα. Περιμένω λίγα ακόμα games (συμπλήρωμα στον super mario).

Όποιος θέλει να παίξουμε, κερνάω καφέ αρκεί να φέρει τις μπαταρίες του!!!

Και στα δικά σας!!

υγ) το post αφιερωμένο στην ξαδέλφη μου Ελένη, η οποία έχει ήδη έναν γιο :) .