Saturday, December 29, 2012

Απολογισμός....




Κάθε χρόνο όλο και κάτι γράφω, άλλοτε τυπικό άλλοτε φορτισμένο, άλλοτε αδιάφορο άλλοτε απλά ένας εσωτερικός μονόλογος που μόνο εσωτερικός δεν μένει. Συνεχίζω να στέκομαι στα πόδια μου, να κάνω πράγματα, να έχω σε γενικά γραμμές την υγεία μου (σωματική και ψυχολογική) να μπορώ να γράφω εδώ, να έχω μια δουλειά άρα θα ήταν άδικο ή μάλλον υπερβολικό να γράψω ότι το 2012 ήταν πραγματικά κακό. Για κάποιο λόγο βέβαια, θέλω να το γράψω ότι δεν ήταν και από τις πιο ωραίες χρονιές.

Άγχος γεμάτο άγχος, ίσως είναι αυτό το 30+ effect και δεν είναι οι χρονιές as such αλλά η ζωή που αλλάζει και οι απαιτήσεις της ζωής, οι απαιτήσεις οι δικές μας και πάει λέγοντας. Άγχος προσωπικό, άγχος οικονομικό, άγχος εργασιακό και κάπου εκεί στο μίξερ του άγχους κάνεις καλές και άστοχες επιλογές. Όσο περνάνε τα χρόνια αρχίζω και συνειδητοποιώ την σημαντικότητα της κλισεδιάς 'ένας άνδρας είναι οι επιλογές του' πφφ  tell me about it. Στο τέλος της ημέρας πρέπει να σταθείς όρθιος και να υποστηρίξεις τα καλά, να υπομένεις τα άστοχα και να δώσεις λύση σε αυτά που σε δυσκολεύουν. Όπως και να έχει δεν πρέπει να είσαι παθητικός, άπραγος..κάνε κάτι. 

Τι έκανα τον χρόνο που μας πέρασε; Νομίζω ότι δούλεψα αρκετά, μετα από τις διάφορα κενά αέρος και πειραματισμούς, επέστρεψα σε γνώριμο μου εργασιακό χώρο και απλά δούλευα πέρναγαν οι μέρες οι μήνες ασταμάτητα, το καλοκαίρι ... Το κατάλαβα τώρα μια ανάσα πριν φύγει ο χρόνος, οι μέρες της άδειας μου ήταν ανέπαφες. Πρώτη φορά στην καριέρα μου είπα να απολαύσω 2 εβδομάδες παύσης και το γέλιο είναι ότι έχω και μερικές ακόμα για το 2013.

Εκτός από δουλειά, το έριξα στην άθληση, αν και στο δεύτερο μισό γιατί στο πρώτο κάπου το είχα αφήσει. Να ένας μεγάλος στόχος για τo 2013 που μας έρχεται.

Περιέργο το 2012 αλλά εκεί που το αναθεματίζω ευγενικά, μου χαμογέλασε προς το τέλος, όταν στην κυριολεξία δεν το περίμενα (το ξέρω κλισεδιά νο2 αλλά επιτέλους εγινε πραγματικότητα και για μένα). Θα κρατήσω αυτό το χαμόγελο και θα κάνω ότι μπορώ για να το διατηρήσω και να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό. ;).

Στόχοι για την νέα χρονια;
  • Το πρώτο τον είπα ήδη στην προηγούμενη παράγραφο :) . Το πιο ωραίο πράγμα είναι να αγαπάς αλλά και να αγαπηθείς μέσα σε ένα φυσιολογικό περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο τελικά που είναι ο νο1 στόχος. Το 2012 μου κλείνει το μάτι περίφημα και μου κάνει το καλύτερο δώρο.
  • Λιγότερο άγχος λιγότερη ανυπομονησία....στα 32 μου ακόμα πολεμάω με αυτά τα 2 τουλάχιστον τα έχω αναγνωρίσει αλλά τα βήματα βελτίωσης είναι μικρά (αλλά σταθερά).
  • Δουλειά, δουλειά δημιουργική ίσως διαφορετική. Νομίζω ότι είμαι έτοιμος να κάνω διάφορα πράγματα, τεχνολογικά, επαγγελματικά. Ελπίζω ο νέος χρόνος να μου δώσει ευκαιρίες. Η δουλειά είναι ευλογία... χαίρομαι που δεν αισθάνομαι κουρασμένος ή μπουχτισμένος. Χαίρομαι που στο γραφείο μου πάνω άρχισαν να στοιβάζονται ξανά βιβλία- μετά την παύση του MBA, το μυαλό μου είναι έτοιμο να δεχτεί γνώση. Χαίρομαι που έστω και με δυσκολία βάζω λίγα χρήματα στην άκρη να συνεχίσω να βρίσκομαι σε αγαπημένα συνέδρια με καταξιωμένους επαγγελματίες. Χαίρομαι που έστω και δύσκολα μιας και ο κόσμος είναι  κουρασμένος το jhug μας, συνεχίζει την πορεία του.
  • Πιο πολύ άθληση. Το βασικό όνειρο είναι η μαύρη ζώνη στο Judo αλλά ακόμα δεν νιώθω έτοιμος. Ίσως μια προσπάθεια στο τέλος του 2013, για να δώσω στην ομοσπονδία για την εμπειρία. Πρέπει να προσπαθήσω ακόμα πιο σκληρά στις προπονήσεις ιδιαίτερα στο τυπικό κομμάτι - το kata είναι σαν μια τελετή - χορογραφία βέβαια για να μπορέσεις να το αποδώσεις σωστά πρέπει να εξασκείς τις κινήσεις είτε σε αθλητικό επίπεδο είτε σε επίπεδο επίδειξης.
  • Πιο πολύ άθληση νο2. Το αντιπαθώ το τρέξιμο αλλά τους τελευταίους μήνες τρέχω αρκετά, όσο μπορώ, όσο μου επιτρέπει η σωματοδομή μου και τα πνευμόνια μου. Το αντιπαθώ το τρέξιμο (αν δεν κατάλαβες), αλλά με βοηθάει αρκετά ακόμα και στην προπόνηση μου στο judo αλλά και στην γενικότερη φυσική κατάσταση. Με την βοήθεια του φίλου μου, οποίος μου δίνει συμβουλές, κάνω δειλά δειλά βήματα πάνω από τα regular 10 km. Ίσως μια μεγάλη μέρα να προσπαθήσω να τρέξω έναν ημι- μαραθώνιο ίσως..αλλά δεν αγχώνομαι!
Τι θα ήθελα γενικότερα ;
  • Να αποκτήσω ξανά πίστη στον μέσο Έλληνα, παρόλο που δεν το συζητάω να φύγω όπως αρκετοί φίλοι και συνάδελφοι, ο μέσος Έλληνας αυτός που βλέπω στον δρόμο, που παρκάρει στην διάβαση των πεζών, που πετάει το τσιγάρο κάτω, που μαθαίνει το παιδί του να κάνει το ίδιο, το που τα ξέρει όλα, που το παίζει μάγκας με όλα, που βρίζει το κράτος αλλά το κλέβει, που δεν θέλει να δίνει τίποτα αλλά να τα παίρνει όλα..που που που. Η μεγάλη μου αγωνία είναι τα νέα παιδιά. Τα ερεθίσματα που παίρνω από τους συνομήλικούς μου είναι mixed. Νομίζω ότι ο θεσμός της οικογένειας έχει ψιλο διαλυθεί τις τελευταίες δεκαετίες και εμείς ακόμα ζούμε με τους αστικούς μας μύθους.
  •  Να μπει τάξη, μέτρο σε αυτή την χώρα. Ζούμε σε μια εποχή που αν μαζευτούν 2-3 τυχαίοι και εκφράσουν μια άποψη αυτόματα τους δίνει την δύναμη να την θεωρούν  σωστή, νομότυπη. Αναζητώ λογική και δικαιοσύνη και όσο περνάει ο καιρός δεν την βρίσκω πουθενά. Το δίκιο μιας συγκεκριμένης ομάδας υπερβαίνει το δίκιο ή τα συμφέροντα του γενικού καλού. 2012 και η έννοια του εμείς είναι βαριά άρρωστη στην χώρα μας. Άρα πιο πολύ συνειδητό εμείς και λιγότερο ' εγώ να είμαι καλά και να πά να γαμηθούν οι άλλοι'.

Αυτά...σιωπηλά ζητώ συγνώμη για όσους στεναχώρησα ή απογοήτευσα. Δεν μετανιώνω για όλα αλλά σίγουρα κάνω την αυτοκριτική μου. Όπως έγραψα και στην αρχή στο τέλος της ημέρας πρέπει να ζήσεις με τις επιλογές σου...και αυτό είμαστε..οι επιλογές μας!

Καλη χρονιά αγαπητέ αναγνώστη, σε ευχαριστώ που συνεχίζεις και διαβάζεις αυτό εδώ το blog, σε λίγους μήνες θα γιορτάσουμε 10 χρόνια...παρέας!

Weekendgeeks....επιστροφή

Δεν ξέρω αν θα είναι μόνιμη ή περιστασιακή , αλλά εδώ θα βρεις ένα jumbo mega σχεδόν 2 ώρες podcast από τα παλιά, όταν κάθε ΣΚ μαζί με τον Κώστα λέγαμε για τις τεχνολογίες ανησυχίες μας.

Συγκρίνουμε iphone/ nexus τηλεφωνα, μιλάμε για τo iOS, Android OS και άλλα πολλά! Ελπίζω να σας κρατήσει συντροφιά και περιμένουμε comment- αναμνήσεις από τις παλιές καλές εποχές. Ήταν πάντως πολύ ευκολο το come back και μας βγήκε η συζήτηση αβίαστα!

Geek it up!
 

Thursday, December 27, 2012

Upgrading my OCZ Vertex 3 firmware, on my MacbookPro

Wow, that was fast and smooth. It seems that OCZ has done a very good job on providing support tools for Mac users. I don't know if that was the case in the previous years but I just flashed the latest firmware to my Vertex 3 SSD in 10 seconds, rebooted and I am up and running again!

All you need is actually go through the very simple steps as described here. Get an empty usb flash drive, restore the image as download from the OCZ site to the flash drive, reboot your mac from the usb stick, go to tools -> update firmware and it is ready.No errors or surprises at all. 

The latest version for my drive is 2.25, release notes on the update can be found here. Nice!!

Friday, December 21, 2012

Screw that...


Έκανα οικονομίες... το παλιό πάει για επισκευή. Let it snow. Συνεχίζω να μην θυσιάζω χρήματα για tablets  (ίσως αν γίνει λιγο πιο φτηνό ακόμα το Nexus 7 ίσως να είναι το πρώτο μου) κτλ κτλ και συνεχίζω να πιστεύω ότι το smartphone είναι η συσκευή που ξεζουμίζω κάθε μέρα.

Sunday, December 16, 2012

Δίσκος SSD, η πιο συμφέρουσα και έξυπνη κίνηση ανάβαθμισης του υπολογιστή σου γι' αυτές τις γιορτές

Σίγουρα οι uber geek αναγνώστες του blog δεν θα περιμένουν από μένα, πόσο μάλλον τώρα να διαβάσουν περί αναβάθμισης των κλασικών μας δίσκων σε αυτούς της οικογένειας  SSD, στα μηχανήματα μας. 

Όπως και κάθε χρόνο έτσι και φέτος τα Χριστούγεννα που έχω λίγο παραπάνω χρόνο, (φέτος θα έχω αρκετό η αλήθεια είναι) δίνω συμβουλές σε φίλους και γνωστούς, φτιάχνω μηχανήματα και άλλα πολλά. Ναι, λοιπόν ενώ εγώ ο ίδιος έχω σταματήσει  να ασχολούμαι με αστεία όπως τα format, το να σε κόβει η μέση με το να κατσαβιδώνεις στο πάτωμα το κάθε παλιο-pc, για φίλους και γνωστούς ακόμα το κάνω, μου αρέσει να βοηθάω έτσι και αλλιώς.

Η μεγάλη συμβουλή για την νέα χρόνια ή αυτές τις γιορτές είναι ΕΠΕΝΔΥΣΤΕ στην αγορά SSD δίσκου. Απλά και κατανοητά. Πάνε σχεδόν 10 μήνες που έκανα την κίνηση να προσθέσω έναν SSD (OCZ Vertex 3) στο σχετικά παλιό MacBookPro (2009) και μπορώ να δηλώσω μετά από αρκετή χρήση (το μηχάνημα το έχω αποκλειστικά στο γραφείο) ότι ήταν τα πιο well spent λεφτά που έχω δώσει για αναβάθμιση. Κάθε euro που έδωσα το παίρνω πίσω κάθε πρωί όταν ανάβω τον υπολογιστή όταν  δουλεύω με πολλά προγράμματα όταν πραγματικά το μηχάνημα είναι σαν καινούργιο.

Θα παραθέσω μερικές προσωπικές συμβουλές για μια σχετική αγορά:
  • Έχει νόημα να αντικαταστήσεις τον συμβατικό σου δίσκο με κάποιον SSD αν το μηχάνημα σου έχει τουλάχιστον SATA 2 controller . Μηχανήματα από το 2009 και μετά θα είναι λογικά με αντίστοιχη τεχνολογία. Αν έχεις mac μπορείς να δείς το System Information αν έχεις PC μπορείς να δεις τα System properties.
  • Το κόστος πραγματικά είναι μικρό, αν σκεφτείς ότι ένα πολυ καλός SATA3 SSD στα 120 GB (όπως ο Vertex3 που είχα αγοράσει για την διπλάσια τιμή πριν 10 μηνες) πάει σχεδόν 100 euro μπορείς να καταλάβεις ότι δεν θα ξεπαραδιαστείς , ειδικά όταν δεις πόσο αξίζουν σε performance αυτά τα 100 euro!
  • Είμαι γενικά της άποψης ότι άν εχεις παλιό και πιο αργό controller στο μηχάνημα σου, μην διστάσεις να πάρεις έναν δίσκο που υποστηρίζει πιο γρήγορο interface. π.χ το laptop μου είναι SATA2 αλλά αγόρασα έναν SATA3 δίσκο. Ο λόγος ήταν ότι ήθελα να πάρω ένα μοντέλο πιο καινούργιο σε θέμα κατασκευής, ωριμότητας του firmware που είναι αρκετά σημαντικό ακόμα και γενικότερα ωριμότητας προιόντος. Ζούμε στα πρώτα χρόνια του μεγάλου αdoption των SSD στα μηχανήματα μας και σε γενικές  γραμμές κάθε νέο μοντέλο έρχεται να προσθέσει σε αξιοπιστία και ταχύτητα - ακόμα και αν είναι μοντέλο από την ίδια εταιρία.
  • Σε ότι έχει να κάνει με τις μάρκες, οι αρκετά geek μπορεί να ξεκινήσουν τεράστιες συζητήσεις για το αν το Α μοντέλο από την Χ εταιρία βγάζει μερικά άλογα παραπάνω σε μια υποτιθέμενη κατάσταση με μεταφορά δεδομένων. Η αλήθεια είναι ότι τον σχετικά λιγότερο απαιτητικό κόσμο αλλά και πολλούς επαγγελματίες δεν θα πρέπει να τους απασχολεί τόσο. Δεν λέω, όσο πιο πολλά ξέρεις τόσο καλύτερη η επιλογή, αλλά είναι οι διαφορές σχετικά μικρές. Δεν είμαι ειδικός ούτε τα παίρνω από κάποια εταιρία, το δικό μου research δίνει ψήφο εμπιστοσύνης σε μάρκες όπως OCZ, Intel, Samsung  χωρις αυτό να σημαίνει ότι όσες δεν έγραψα είναι για τα μπάζα :) (για να προλάβω flame war).
  • Το DVD σε γενικές γραμμές έχει πεθάνει. Εδώ και 10 μήνες το laptop μου δεν έχει DVD αντίθετα επέλεξα στην θέση του συμβατικού δίσκου να βάλω τον SSD και στην θέση του DVD player να βάλω τον συμβατικό δίσκο με μια ειδική θήκη (δες Optibay πχ). Άρα απολαμβάνω τα καλά και των 2 κόσμων. Τρέχω γρήγορα το λειτουργικό και τα hot προγράμματά μου από τον SSD και έχω και τα πιο πολλά giga του συμβατικού δίσκου στην άλλη μεριά για backuop και storage. Μάλιστα έχω αποφασίσει να κάνω ακριβώς το ίδιο στο νεότερο μου mac (imac2011) στο σπίτι, και να βγάλω και από εδώ το DVD. Εδώ και χρόνια έχω ένα εξωτερικό (άσε που δεν κοστίζει και τίποτα) μια στο τόσο που θέλω να γράψω κάτι...δηλαδή κανένα cd για το αμάξι :P.
 Καλές αναβαθμίσεις, το ξαναγράφω για τα λεφτά που θα δώσετε τα αποτελέσματα ειναι πολυ πιο καλά και εμφανή απο το να βάλετε έναν λιγο γρήγορο επεξεργαστή (αλήθεια).


Friday, December 07, 2012

Πως θα καταφέρω να βρω καλό κόσμο για την IT εταιρία μου; (Human resources, Greek IT)..με απλά λόγια

Πολλές φορές μου κάνουν την ερώτηση ή μάλλον την παρατήρηση/απορία, 'τι πρέπει να κάνω για να φέρω καλό κόσμο στην ΙΤ εταιρία μου;', 'γιατί δεν μπορώ γρήγορα να προσελκύω ταλέντα'; Η δραστηριότητα μου χρόνια με το Java Hellenic User Group αλλά και η εμπειρία μου σαν επαγγελματίας στον χώρο με έχει κάνει να βγάλω κάποια 'προσωπικά' συμπεράσματα.

1. Γενικά 

Δεν ξέρω αν κατέχω την απόλυτη αλήθεια και αν θα συμφωνήσετε με όλα όσα γράψω παρακάτω,  αλλά είμαι σίγουρος για ένα πράγμα, εμείς οι άνθρωποι της τεχνολογίας, πόσο μάλλον οι προγραμματιστές και λοιποί του χώρου, δεν εκφραζόμαστε καθαρά, πολλές φορές γιατί φοβόμαστε, γιατί δεν θέλουμε ή θεωρούμε πράγματα αυτονόητα.  Αυτό είναι λάθος γιατί έτσι δεν βοηθάμε ή τουλάχιστον δεν κάνουμε κατανοητή την κατάσταση και στην πλευρά των ανθρώπων που θα θελήσουν να σε προσλάβουν ή να ενδιαφερθούν για το ταλέντο σου.

Η κρίση, φέρνει σιγά σιγά αλλαγές στον τρόπο που ο κάθε ένας από εμάς σκέφτεται πιθανές αλλαγές ή μετακινήσεις. Θεωρώ ότι παρόλο που ο παράγοντας λεφτά είναι πια σε μειονεκτική θέση - (κάτι το οποίο κατανοώ) ήρθε ο καιρός που εργαζόμενοι προσπαθούν να κερδίσουν σε τομείς που κάποτε δεν το σκεφτόμασταν. Τέλος, μπορούμε για την ώρα να δεχτούμε το γεγονός ότι παρά την μεγάλη ανεργία στην χώρα μας ο χώρος της πληροφορικής συνεχίζει να έχει μια τουλάχιστον σταθερή πορεία σε ότι έχει να κάνει με την ζήτηση, πόσο μάλλον σε πιο συγκεκριμένους παραγωγικούς τομείς όπως το software development και λιγότερο σε υποστηρικτικά profile (support, hi profile tech support - custom platforms κτλ) τα οποία είναι εξαρτημένα από την ευρύτερη οικονομική κατάσταση , μιας και ακόμα στην χώρα μας ο τομέας της Πληροφορικής σε κάθε οργανισμό είναι ένα από τα πρώτα θύματα σε μειώσεις ή κατάργηση (κακώς για μένα).

2. Σημεία και Παράγοντες από την μεριά του εργοδότη.

2.1 Χρήματα

Θα ήταν ψέματα να μην βάλουμε τα χρήματα σαν έναν από τους κυριότερους λόγους που κάποιος θα διαλέξει μια δουλειά. Πόσο μάλλον σε καιρό κρίσης που ακόμα και μειώσεις να μην έχεις δεχτεί από τον εργοδότη σου η φορολογία και οι 'extra' φόροι έχουν κουτσουρέψει 10-20% του καθαρού σου εισοδήματος, μια καλύτερη οικονομική προσφορά είναι μεγάλο δέλεαρ. Από την άλλη θα ήταν ανώριμο από την μεριά μας (εργαζόμενοι) να μην κατανοήσουμε τις δυσκολίες της εποχής και την έλλειψη ρευστότητας ή γενικότερης δυναμικής οικονομικής δραστηριότητας. Οι μισθοί έχουν μειωθεί σε νέα επίπεδα. Αρκεί αυτή η διόρθωση ή μάλλον νέα κατάσταση να μην φτάνει στα όρια του παραλόγου. Άρα λοιπόν θέλουμε και οι 2 πλευρές να έχουν μια λογική προσέγγιση στο θέμα μισθού.

Αυτό που έχω να προτείνω στον οποιοδήποτε μελλοντικό εργοδότη είναι να ξεπεραστεί αυτό το ταμπού με τις ομιχλώδεις οικονομικές προτάσεις. Είναι πιο τίμιο να θέσει ένα ταβάνι στο τι λεφτά μπορεί και θέλει να δώσει ή να γίνει κατανοητό από ένα σημείο και μετά. Ας σταματήσουμε πια με τις συνεντεύξεις επί συνεντεύξεων που τελικά έχουν σαν σκοπό το παζάρι 100 ή 200 euro πιο κάτω. Καθαρές λοιπόν προτάσεις. Τέλος δεν είναι πάντα ευχάριστο και τις πιο πολλές φορές προσωπικά δεν δίνω καν σημασία σε bonus packages με μορφή - κάποιου εταιρικού δείκτη, ή μέσα από μια πολύπλοκη εξίσωση με Αν και Αν και Αν τότε θα πάρεις είτε τόσα λεφτά είτε μερικές μετοχές.  Μπορούμε να πάμε σε πιο απλά μοντέλα ανταμοιβής των καλών εργαζομένων με πιο καθαρούς όρους και άμεσα εξαρτημένους με στόχους και deliverables, ας είναι πιο καθαρό και κατανοητό.

Ίσως εξαιτίας της κρίσης πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μιας και υπάρχει μια τάση για μειωμένες χρηματικές αμοιβές γενικά, ο κόσμος κάνει στροφή και σε άλλα σημεία που μπορεί να του προσφέρει ένας εργοδότης. (Δες παρακάτω).


2.2 Ώρες εργασίας - burn out

Δεν είναι μόνο 'αρνητικό προνόμιο' του χώρου της πληροφορικής ή της ελληνική αγοράς, υπάρχει και θα υπάρχει αλλού. Στον χώρο μας βέβαια είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη η πρακτική των πολλών ωρών εργασίας ακόμα και τα ΣΚ. Φυσικά δεν μιλάμε για εξαιρέσεις ή όταν υπάρχει ανάγκη αλλά για τις καταστάσεις όπου τα 10-11ωρα είναι σταθερή πολιτική και η εργασία το Σάββατο-Κύριακο συχνή. Θα μπορούσα να γράψω αρκετά post για πιθανές λύσεις αλλά και προβλήματα σε μια τέτοια πολιτική. Υπάρχουν περιπτώσεις που το management θεωρεί μια τέτοια πολιτική σαν κάτι φυσιολογικό (σκληρή στάση), υπάρχουν άλλες περιπτώσεις που ναι μεν δεν την θεωρεί φυσιολογική αλλά εξαιτίας στρεβλώσεων και κακής οργάνωσης τμημάτων, ομάδων ανθρώπων ή της συνήθης τακτικής του overpromising στον πελάτη- οδηγούμαστε εκεί. Αυτό που οι εργοδότες ξέρουν ή τουλάχιστον θα έπρεπε να ξέρουν εδώ και χρόνια είναι ότι εργαζόμενοι ιδιαίτερα στα χρόνια μας έχουν πολύ καλά ανακλαστικά επικοινωνίας και το rate του burnout είναι μια από τις πιο συχνές ερωτήσεις που τουλάχιστον εγώ δέχομαι ή ρωτάνε,όταν είναι να πάνε από ένα μέρος στο άλλο.

Αν υπάρχει μια σταθερή πολιτική για μεγάλες και πολλές ώρες εργασίας σε συνδυασμό με έναν κοινό ή μέσο όρο χρηματικών απολαβών καταλαβαίνουμε όλοι ότι κάποιος δεν δέχεται να θυσιάσει για χάρη μιας μικρής χρηματικής διαφοράς την ψυχική/οικογενειακή τος υγεία. Είναι γνωστό, το έχουν γράψει πολλές φορές και το έχουν αναλύσει. Στον τομέα της πληροφορικής η μεγάλη καταπόνηση με πολλές πάνω από το φυσιολογικό ώρες εργασίας - έχει long term κακά αποτελέσματα με συνεχή μείωση της ποιότητας δουλειάς και φυσικά μειωμένη παραγωγικότητα. Όσο και να θέλουμε να κλείνουμε τα μάτια σε αυτά τα long term side effect αργά ή γρήγορα η ποιότητα της δουλειά μιας κουρασμένης ομάδας θα φθίνει με ρυθμούς ανησυχητικούς. Το ερώτημα είναι (και στις 2 πλευρές, εργαζόμενους και εργοδότες) πόσο μας ενδιαφέρει η ποιότητα; (Αυτό το αφήνω στον καθένα να κάνει την αυτοκριτική του).

2.3 Χώρος εργασίας - Συνθήκες

Πόσα πράγματα θα μπορούσα να γράψω. Πόσα πράγματα έχω φανταστεί, η αλήθεια είναι ότι επειδή τα τελευταία χρόνια ερχόμαστε σε επαφή μέσω άρθρων και απόψεων από το εξωτερικό πιο συχνά και εύκολα από ποτέ, οι προσδοκίας, οι απορίες μας μεγαλώνουν. Θέλω να πιστεύω ότι και στην χώρα μας τα πράγματα θα αλλάξουν σιγά σιγά και ο μέσος Έλληνας πληροφορικάριος θα μπορεί να απολαμβάνει ένα τουλάχιστον αξιοπρεπέστατο χώρο εργασίας, κάτι που αρμόζει και στο είδος,ύφος και σημαντικότητα της δουλειάς του.

Δώστε λοιπόν στον εργαζόμενο έναν ελάχιστον ζωτικό χώρο, και όχι να στοιβάζετε σε μερικά τετραγωνικά εκατοστά μαζί με άλλους. Ένα δικό του γραφείο, έστω και μικρό και μια καλή καρέκλα.

Δώστε του σωστά εργαλεία να δουλέψει, μια μεγάλη οθόνη και ακόμα και αν το PC του δεν είναι τόσο γρήγορο, αν και πάλι αν θέλουμε να είμαστε παραγωγικοί ξέρουμε ότι αυτά στο εξωτερικό τα θεωρούν technicalities, ιδιαίτερα οι developers έχουν μηχανήματα που επιλέγουν γιατί η εταιρία ξέρει ότι είναι ένα μικρό κόστος μπροστά στο prospect να είναι ακόμα πιο παραγωγικός.

Φροντίστε να έχετε χώρους έτσι ώστε ο κάθε άνθρωπος το μισάωρο που του αναλογεί για να φάει να μπορεί να το κάνει με μια ηρεμία και όχι πάνω στο γραφείο του, όχι άλλη μυρωδιά από την φασολάδα ή το σκόρδο του συναδέλφου στο διπλανό γραφείο, πως να δουλέψεις έτσι. Μια μικρή τραπεζαρία και ένα κουζινάκι με ένα ψυγείο για να μπορεί να έχει το φαγητό του.

Φρόντισε να έχεις απαραίτητους χώρους υγιεινής (τουαλέτες) και να τους καθαρίζουν αντίστοιχα. Κάνε μια μικρή προσπάθεια ο χώρος εργασίας να μην παρατημένος εντελώς, ακόμα και κάποια φτηνά νέα, έπιπλα σε καλή κατάσταση κάνουν τον εκάστοτε εργαζόμενο να μην νιώθει παρατημένος σε κάποιο γραφείο ξεχασμένο στην δεκαετία του 80, γιατί απλά υπάρχει, γιατί έτσι είναι και αν σου αρέσει.

Θες να τον ευχαριστήσεις λίγο, πρόσφερε του καφέ, δεν είναι μεγάλο κόστος. Ακόμα θυμάμαι πόσο εντύπωση που είχε κάνει το 2001 στην τότε μεγάλη Intracom, όταν προσέφεραν καφέ αλλά και αναψυκτικά - wow είχα πει!! Μικρά έξοδα που όμως, πιάνουν. Θες να πας ένα βήμα παραπάνω; πρόσφερε του ένα γεύμα ή κάποιο μικρό event. Κάνε τον να νιώσει σαν μέρος μια ευρύτερης ομάδας. Κάποιες άλλες εταιρίες προσφέρουν κουπόνια φαγητού τα οποία μπορεί να τα ξοδέψει και στο super market. (είναι και αφορολόγητα). Δεν ξέρω (δεν το έχω ζήσει) πως είναι και τα παραδείγματα εταιριών που προσφέρουν μέχρι και μικρούς χώρους αναψυχής για (πχ play smoke room κτλ). Δεν θέλω να το φτάσω τόσο μακριά, θέλω να μιλήσω για αυτά που θεωρώ βασικά.

2.4 Χώρος εργασίας - τοποθεσία 

Αν λάβουμε υπόψιν, (παράδειγμα η Αθήνα), θέματα όπως ευκολία πρόσβασης με μέσα ΜΜΜ, την δυσκολία μετακίνησης αλλά και το αυξημένο κόστος μετακίνησης, η τοποθεσία του χώρου εργασίας γίνεται πια σημαντικός παράγοντας. Σίγουρα δεν είναι κάτι που ο κάθε εργοδότης μπορεί να αλλάξει άμεσα ή εύκολα. Ίσως νέες εταιρίες, ή σχήματα που ξεκινάνε τώρα να μπορούν να το σκεφτούν καθώς θα προσπαθήσουν να βρουν έναν συνδυασμό φτηνής και ποιοτικής επαγγελματικής στέγης. Η πρόσφατη κρίση εικάζω ότι θα έχει δημιουργήσει μια τάση για φτηνότερα ενοίκια σε χώρους εργασίας (εικάζω αλλά δεν είμαι σίγουρος). Ίσως να είναι ευκαιρία αυτή η εποχή. Η ύπαρξη μέσου σταθερής τροχιάς κοντά είναι σίγουρα για το περιβάλλον της Αθήνας πχ πολύ μεγάλο πλεονέκτημα.

2.5 Αντικείμενο εργασίας / Εταιρικό κλίμα

Το αντικείμενο εργασίας, δηλαδή η δουλειά και ο ρόλος είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι, αλλά είναι κάτω στην λίστα μου μιας και είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί άμεσα να ελέγχει ο εκάστοτε εργοδότης. Πχ,  μπορεί να έχει ανάγκη για 2-3 προφίλ εργασίας που για την ώρα τα βιογραφικά που έχει διαθέσιμα, να μην είναι ούτε κατάλληλα αλλά ούτε και οι υποψήφιοι να είναι ενθουσιασμένοι με αυτά. Οι εταιρικές ανάγκες είναι πάντα εταιρικές ανάγκες και δεν μπορούν να αλλάξουν, με άλλα λόγια είναι σεβαστές. Αυτό που εγώ έχω να προτείνω σε αυτή την κατάσταση από την μεριά των εργοδοτών είναι να έχουν όσο μπορούν μια σαφή εικόνα για το προφίλ που αναζητούν, τι σημαίνει αυτό για τον εκάστοτε υποψήφιο. Είναι ιδιαίτερα άσχημο να γίνεται μια πρόσληψη με συγκεκριμένα expectation και από τις 2 πλευρές και μετά από λίγο καιρό να ανακαλύπτουν  ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι.

/startup
Μια μικρή παρένθεση - περίπτωση των start-up που μεγαλώνουν σε αριθμό στην ελληνική επικράτεια και προσπαθούν να προσελκύσουν ταλέντο. Δεν είναι πάντα σίγουρο ότι ο κάθε  πιθανός υπάλληλος, έχει την ίδια ιδέα, vision αλλά και λαχτάρα πίσω από την επιχειρηματική ιδέα κάποιου/ κάποιων. Μάλιστα θα έλεγα ότι τις πιο πολλές φορές η μετάβαση από ένα συμβατικό εργασιακό περιβάλλον σε μια startup γίνεται για λόγους που λίγο σχετίζονται με το ίδιο το vision της startup. Δεν πρέπει να περιμένεις αυτόματα ο καθένας να θέλει να δουλέψει για σένα για τους ίδιους λόγους που ξεκίνησε/ξεκινήσατε μια προσπάθεια. Το να μεταλαμπαδεύσεις το πάθος αυτό μπορεί να θέλει υπομονή, θάρρος αλλά και ειλικρίνεια κατα την διάρκεια μιας συνεργασίας.

Εταιρικό κλίμα. Δύσκολο θέμα και ίσως εξαιρετικά αισιόδοξο να προσπαθήσει κάποιος να αναλύσει το θέμα, σε μια παράγραφο. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι πολλές φορές εξαιτίας πίεσης αλλά και κακών συνθηκών εργασίας παρατηρείς ολόκληρες ομάδες να μην αναπτύσσουν εταιρικό bonding και καλές σχέσεις. Περνάς με τους συναδέλφους σου, πιο πολύ ώρα κάθε εβδομάδα πάρα με τους δικούς σου ανθρώπους, είναι εξαιρετικά θετικό να υπάρχει μια καλή συνύπαρξης και η ίδια η εταιρία να προσπαθεί α) με τις πολιτικές της, β) με το management της αλλά και τους ηθικούς κανόνες που θέτει γ) με σχετικές δραστηριότητες να φέρνει τους εργαζόμενους πιο κοντά, και να μην δημιουργεί όσο γίνεται (μιας και είμαστε άνθρωποι και ο καθένας μας είναι διαφορετικός και με παραξενιές), ανισότητες, ίντριγκες χωρίς λόγο και καταστάσεις πίεσης.


Τέλος.

Έχω ακόμα κάποιες σκέψεις αλλά ίσως ακολουθήσει άλλο post μέσα στην εβδομάδα ιδιαίτερα για τον ελληνικό χώρο των head hunters αλλα και το ίδιο το recruiting. Παρακαλώ διαβάστε όλα τα παραπάνω με καλή διάθεση και φυσικά, είναι κατανοητό και αποδεκτό ότι δεν μπορεί η κάθε εταιρία να τα παρέχει όλα. Σίγουρα κινήσεις στους βασικούς τομείς έστω και μικρές είναι ευπρόσδεκτες. Το βασικότερο πράγμα είναι η σχέση μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου να φτάσει σε ένα επίπεδο όπου και οι 2 πλευρές να νιώθουν ότι η εκάστοτε προσπάθεια προς το καλύτερο είναι προς όφελος και των 2 πλευρών και όχι μονόπλευρη ή χωρίς αντίκρισμα!

Σχόλια, αντιρρήσεις, παρατηρήσεις σε comment!


Wednesday, December 05, 2012

Γιατί όχι η Ελλάδα; (Επενδύσεις στην πληροφορική)

Θα ήθελα να καταγράψω την σκέψη μου και εδώ, ίσως να κάνω και άλλους να σκεφτούν ή κατά τύχη, τα γραφόμενα μου τα διαβάσει κάποιος φωστήρας της Ελληνικής πολιτικής σκηνής.

Τον τελευταίο καιρό (πάλι) δέχομαι τουλάχιστον μια πρόταση ή ερώτηση για το αν θα με ενδιέφερε μια δουλειά στο εξωτερικό. Δεν έχω παράπονο o χώρος της πληροφορικής γενικά φαίνεται να αντέχει την κρίση και ιδιαίτερα το software development (ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται σε μένα για την ώρα). Οι προτάσεις δεν είναι από αγορές που παραδοσιακά τα τελευταία χρόνια ψάρευαν developers και IT επιστήμονες βλέπε Αγγλία, Γερμανία, Βέλγιο για να περιορίσω λίγο τα παραδείγματα μου στον Ευρωπαϊκό χώρο. 

Οι νέες προτάσεις τελευταία είναι από χώρες που είναι κοντά στα Ελληνικά πλαίσια ή δεν τις είχες ακούσει ποτέ. Τσεχία , Μάλτα, Ιρλανδία, Πορτογαλία. Δεν θα ξεχάσω πριν 5 χρόνια όταν συζητουσα  με ανθρώπους της Sun Microsystems για την κίνηση τους να επενδύσουν στην Τσεχία. Χαμηλή φορολογία έλεγαν, σχετικά σταθερή οικονομία (under development την θεωρούσαν) και καλό εργατικό δυναμικό.

Αναρωτιόμουν το 2007, αναρωτιέμαι και τώρα.Γιατί όχι η χώρα μου, πάντα πίστευα ότι έχουμε άξιους επαγγελματίες στην πληροφορική. Μπορεί τα πανεπιστήμια να έχουν κατα την ταπεινή μου άποψη λίγο αποσυνδεθεί απο την πραγματική αγορά εργασίας και αυτό φαίνεται και ακαδημαικά αλλά και πάλι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα. 

Πάντα θεωρούσα ότι μια υγιής και ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ιδιωτική αγορά πληροφορικής στην Ελλάδα (και όχι ένα μικρό λομπυ 10 εταιριών που θα  κάνουμε όλοι την γύρα μας δυστυχώς ή ευτυχώς)- θα μπορούσε να ξυπνήσει τους κοιμισμένους είτε από την ανάγκη είτε την γενικότερη ελληνική σκέψη Έλληνες φοιτητές που γέμιζαν τις σχολές πληροφορικής με όνειρο μια θεσούλα στο δημόσιο, μια θέση σε μια τάξη..για να διδάξουν excel, word άντε και λίγο ψευτο κώδικα. Ίσως η κατάσταση είναι κάτι σαν mutex. Μικρή αγορά, λίγες ευκαιρίες, στρεβλή εικόνα ανάπτυξης και ακαδημαϊκής κατεύθυνσης, δημιουργία μέτριας φιλοδοξίας αποφοίτων.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, γιατί Ελληνικό κράτος δεν κάνεις κάτι; Γιατί η πληροφορική δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μοχλός ανάπτυξης, έχουμε ικανό ανθρώπινο δυναμικό αυτό το πιστεύω αρκετά, γιατί να μην δοθούν οι ευκαιρίες και να μην υπάρξει ένα περιβάλλον έτσι ώστε να επενδύσουν και ξένα κεφάλαια πάνω στο ανθρώπινο δυναμικό αυτό. Τι παραπάνω έχει η Μάλτα, η Τσεχία ή η Πορτογαλία. Ένας από τους καλύτερους μου φίλος σπεύδει να  παραθέσει μια απάντηση ...στην προηγούμενη ερώτηση. Αυτό εδώ ίσως;


Συνεχίζω να αναρωτιέμαι γιατί η Ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να θεσπίσει flat φορολογία για επενδύσεις στον χώρος της πληροφορικής, γιατί ακόμα δεν έχει απλοποιήσει τις διαδικασίες για την επιχειρηματικότητα στο χώρο. Βαρέθηκα να ακούω τον κάθε πολιτικάντη να κρύβεται πίσω από δικαιολογίες, θέλει χρόνο, δεν μπορούμε να αλλάξουμε πράγματα, πρέπει να το συζητήσουμε , πρέπει να το δούμε!

Γιατί δεν υπάρχει ένας άνθρωπος επιτέλους να πράξει; Μήπως γιατί δεν θέλουμε να αλλάξουμε; Μήπως γιατί ο μόνος λόγος που φωνάζουμε όταν θα θίξουν κάποιοι τα δικαιώματα μας και τα κεκτημένα μας. Μήπως γιατί ζούμε με φαντάσματα των κακών ξένων και της προστασίας της ελληνικής ανωτερότητας ...που είναι κυρίες και κύριοι, ένα κράτος χρεωμένο βλέπω, με στρεβλώσεις και τεράστια άρνηση για αλλαγή!

Δεν ανήκω σε κανένα σύνδεσμο, σε καμία επιτροπή σε καμια εργασιακή κάστα (ναι υπάρχουν και τέτοιες στον μικρό χώρο της πληροφορικής), αλλά τουλάχιστον θέλω να το φωνάξω. Κάντε κάτι!!!!