Monday, July 26, 2010

30



Δεν μπόρεσα να ξεφύγω απ' αυτή την παράξενη σκέψη εδώ και μερικές εβδομάδες. Υπερβολική σε ένα βαθμό το ξέρω, ωραία τα 30 περνάς δεν γίνεσαι 100. Πάντα έδινα σημασία στις στιγμές που ονόμαζα τέλος εποχής. Τέλος σχολείου, τέλος σπουδών, τέλος μιας σχέσης, τέλος ...τέλος. 

Τώρα τέλος μιας ακόμα δεκαετίας ζωής. Στα βασικά , ευχαριστημένος υγεία έχω (εκτός απο μια ταλαιπωρημένη αριστερή κλείδα χε χε), μια δυνατή και αγαπημένη οικογένεια, 2 πολύ καλούς παιδικούς φίλους  και άλλους πολλούς αγαπητούς φίλους. Μια δουλειά που αγαπώ και μου δίνει δύναμη (όσο κρατάει), ένα δικό μου χώρο να ζω και πολλά ενδιαφέροντα.

Από τα 19 και στα 20 και μέχρι τα 24 η ζωή κυλούσε αργά, ίσως έτσι το ένιωθα εγώ έτσι. Αργά και βασανιστικά, μετά πάτησε το turbo boost και βρέθηκα εδώ  - να αναλογίζομαι οτι εδώ και χρόνια δεν είμαι παιδάκι, να σκέφτομαι και να βλέπω ότι οι αποφάσεις που παίρνω εδώ και καιρό δεν μπορούν να είναι αλόγιστες, έχουν αναγκαστικά μεγαλύτερο ρίσκο , μεγαλύτερα κέρδη και ίσως και μεγάλες απώλειες. 

Μπαίνω στα 30 με μια ανάγκη να επαναπροσδιορίσω πολλά πράγματα, ίσως και λίγο κουρασμένος από το τελικό finish των τελευταίων ετών. Αυτό δημιουργεί ένα θετικό κλίμα μιας και θα πρέπει να γίνει μια νέα αρχή, νέοι στόχοι, νέες φιλοδοξίες - εξάλλου πάντα οι τελευταίες ήταν η κινητήρια δύναμη μου- τίποτα άλλο. Από την άλλη μια κούραση και ίσως ένα περιστασιακό άδειασμα και αποστασιοποίηση από πολλά, πολλούς πολλές κτλ κτλ. Μάλλον περιστασιακά θέλω να πιστεύω.

Νεαρός ετών 30....με περιέργεια, αγωνία και λαχτάρα για το μέλλον, γλυκές και πικρές αναμνήσεις απο το παρελθόν..πάντα 'νευρικά' ανήσυχος.Ζητάει συγνώμη σε όσους και όσες στεναχώρησε - ευχαριστεί όσους και όσες των αγαπούν ακόμα και στέκονται δίπλα του.

Δεν χρείαστηκα αρκετό χρόνο για να βρω το κομμάτι που θα με μου αφιερώσω, μου θυμίζει πάντα αυτό που θέλω να κάνω αυτό που με ευχαριστεί -  not hiding in the shade :).



Στη υγεία της πιο ενδιαφέρουσας 10ετίας λοιπόν και στο club των 30 - για την ώρα χωρίς ιχνος άσπρων μαλλιών (είδωμεν).



Saturday, July 24, 2010

Αΐντα - (Verdi) - Λυρική Σκηνή, Ηρώδειο.



Δεν υπάρχουν πολλά λόγια ούτε κατάλληλoi χαρακτηρισμοί. Ήταν 2 ώρες θεάματος που σου άφηνε μια γλυκιά ηρεμία ...με άλλα λόγια ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Βρέθηκα νωρίς στο κατάμεστο Ηρώδειο για την πρώτη από τις 3 αν δεν κάνω λάθος παραστάσεις της Λυρικής Σκηνής στην όπερα του G.Verdi 'Aida'. 

Η Αΐντα είναι μια σκλαβωμένη πριγκίπισσα από την Αιθιοπία στην αυλή Αιγύπτιου Φαραώ. Ο λαός της προσπαθεί να ελευθερωθεί από τον Αιγυπτιακό ζυγό ενώ αυτή δέσμια της αυλής έχει την τύχη - ατυχία να ερωτευτεί το καλύτερο στρατιώτη- στρατηγό των Αιγυπτίων Ραμαντές. Το δράμα της εξελίσσεται σε μια μάχη μεταξύ έρωτα προς τον αγαπημένο της και προς την πατρίδα και οικογένεια της. Όταν η αιγυπτιακή αυλή μαθαίνει για την μοιραία σχέση τότε η πτώση είναι δραματική. Οι 2 ερωτευμένοι θάβονται ζωντανοί με την ελπίδα να ζήσουν τον έρωτα τους - σε κάποιο άλλο κόσμο.

Ο Verdi είναι από τους αγαπημένους μου συνθέτες, πάντα μου άρεσε να μελετώ και να παίζω αποσπάσματα από την δουλειά του όταν ακόμα προσπαθούσα να πάρω το πτυχίο μου στην κιθάρα. Ήταν τότε σε μικρή ηλικία που είχα έρθει σε επαφή με την όπερα και την λυρική σκηνή - μέσα στα πλαίσια της μουσικής αγωγής είχαμε και αντίστοιχες επισκέψεις.
Η όπερα είναι αδικημένη από αρκετό κόσμο ο οποίος δεν είχε την τύχη μέσα από μουσικές σπουδές να καταλάβει το οπτικό- ακουστικό μεγαλείο της - ιδιαίτερα έργων γνωστών μουσουργών. 

Η μουσική της ορχήστρας υπέροχη υπό την διεύθυνση του Λ.Καρυστινού ενώ έμεινα πραγματικά εντυπωσιασμένος από την Τιζιάνα Καρούζο στο ρόλο της Aida.

Μέσα στην προχειρότητα και παρακμή της εποχής μας και καθώς ανόητα πρότυπα και συνήθειες μας έχουν συνεπάρει όλους (δεν βγάζω τον εαυτό μου απέξω) μια τέτοια πρόταση πραγματικά είναι σαν όαση. Δεν υπάρχει η δικαιολογία των χρημάτων μιας και οι τιμές των εισιτηρίων ξεκινούσαν από 30 euro -δηλαδή όσο 2 ποτά στο κλασικό σου στέκι σε μια ακόμα καμένη βραδινή έξοδο. 


Εξαιρετική βραδιά, κάτω από τον έναστρο Αθηναϊκό ουρανό και την Ακρόπολη. Νομίζω ότι θα πρέπει να το κάνω πιο συχνά και να επιστρέψω στις επισκέψεις στην Λυρική και τον χειμώνα. Παραθέτω μερικές φωτό.

Wednesday, July 21, 2010

Clutch @ Gagarin 205



Ήταν πριν απο 2 μήνες που ο Κώστας μου λέει ' δεν θα πρέπει να το χάσεις στο λέω΄. Σήμερα στο Gagarin205 είδα τους clutch.Πίσω από το παράξενο αυτό όνομα κρύβεται μια μπάντα με πάνω απο 2 δεκαετίες ιστορία. Ο ήχος τους rock, rock n roll, hard rock άλλες φορές στα όρια του jam ακόμα και στα όρια του metal. Τα φωνητικά εξαιρετικά, και το παίξιμο του απλό, καθαρό και εκρηκτικό!Μπορείτε να ακούσετε δουλειά τους στην σελίδα στο MySpace, αλλά και facebook

Καθώς άκουγα τα διάφορα κομμάτια σκεφτόμουν ότι σίγουρα θα ήταν στο soundtrack κάποιου ονειρικού ταξιδιού στο Las Vegas οδικός με μία mustang στον περίφημο route 66. χεχε

rock on! Sold out το live,  αλλά το gagarin δεν είναι για καλοκαιρινά event -ζέστη!!

Monday, July 19, 2010

Ο μπαμπούλας του Microsoft office..και οι developer!



Εισαγωγή
Εργάζομαι σε μια εταιρία που ομολογώ ότι σε σχέση με τον ανταγωνισμό έχει αρκετά καλά επίπεδα οργάνωσης σε αρκετούς τομείς. Ένας από αυτούς είναι το πρόγραμμα προμηθειών και εγκατάστασης κάθε 2 -3 χρόνια του εξοπλισμού των εργαζομένων - με νέα πιο δυνατά μηχανήματα - καλύτερες οθόνες κτλ κτλ. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα για έναν προγραμματιστή να έχει ένα καλό και στιβαρό μηχάνημα να κάνει την δουλειά του η μια οθόνη 22 ιντσών όπως αυτές που αποκτήσαμε πρόσφατα.

Βέβαια όπως και σε πολλές εταιρίες δεν είναι όλα τέλεια - και η Microsoft και εδώ έχει επικρατήσει - κάθε μηχανάκι έχει το λειτουργικό της -και το αντίστοιχη σουιτα office. Οι εταιρίες αναγκαζοντε να χτίσουν ολόκληρη την υποδομή τους πάνω στα κλειστά συστήματα της Microsoft και ουσιαστικά να κλειδωθούν.

Ένας λόγος που μου αρέσει η εταιρία που δουλεύω είναι ότι παρ όλη την Microsoft kεντρική της IT support οργάνωση - μου έχει δώσει τον χώρο να ανασάνω ως developer και τεχνικός ο οποίος πιστεύει ότι είναι 100% πιο παραγωγικός όταν χρησιμοποιεί δικό του μηχάνημα μια και μόνο αυτό του προσφέρει την δυνατότητα να δουλέψει με ένα πιο σταθερό ώριμο και πολυδιάστατο λειτουργικό το MacOSX - σε αντίθεση με τα Windowz.

Εδώ και 2 χρόνια είμαι ο ' επαναστάτης΄και χαίρομαι που δεν είχα προβλήματα αλλά ούτε με πίεσαν για να σεβαστώ συγκεκριμένες υποδομές και εγώ με την σειρά μου δεν δημιουργώ ticket support άσε που τα mac μου είναι by far πολυ πιο σταθερά και σκληρά εργαζόμενα απο τα αντίστοιχα εταιρικά pc.Επίσης δεν είχαν σχεδόν κανένα πρόβλημα να συνδεθώ στο microsoft - network της εταιρίας, mail server, shared drives, personal drives κτλ.

Νέα εποχή;
Ο εργοδότης μου λοιπόν μέσα σε μια διαδικασία αναβάθμισης και επαναπροσδιορισμού της λειτουργία του IT τμήματος το οποίο σερβίρει όλη την εταιρία και τα διάφορα κομμάτια της - αφού άκουσε τα ίσως λίγο δυναμικά σχόλια εδώ και καιρό κυρίως προγραμματιστών οι οποίοι εξέφρασαν την άποψη ότι δεν μπορούν να γράφουν πολύπλοκες κατανεμημένες και βαριές enterprise εφαρμογές οι οποίες ζουν κατά 99% μέσα σε Unix λειτουργικά ...με windows XP σκέφτεται σοβαρά να τολμήσει και να σπάσει ίσως τον δεσμό ιδιαίτερα για το παραγωγικό τμήμα των προγραμματιστών και να τους προσφέρει εναλλακτική - host λειτουργικό linux.


Όταν το ακούσαμε χαρήκαμε αρκετοί - απο την all windows φιλοσοφία είχαμε σκέψεις να δουλέψουμε σε ένα unix like λειτουργικο όπου δεν θα χρειαζόταν
  • να εγκαταστήσω extra πρόγραμμα για να κάνω grep - tail και shh
  • δεν θα ειχα τα αλλεπάλληλα κρασαρίσματα η το βύθισμα στις επιδόσεις επειδή το explorer.exe h outlook.exe απλά τρώει μνήμη.
  •  να φοβάμαι αν θα πιάσω ιο και να παίρνω πάντα τα εβδομαδιαία update τα οποία μία στο τόσο μετά την εγκατάσταση έσπαγαν το σύστημα!
  • να πρέπει να κάνω τρικ για να δει το μηχάνημα παραπάνω απο 3γιγα μνήμη (μεχρι τα windows XP πρόβλημα(
  • να πρέπει να βλέπω το μηχάνημα μου μετά απο 1-2 μηνες και για ανεξήγητο λογο να γίνεται αργό 
  • να χρησιμοποιώ αυτό το bloatware που ονομάζουν Outlook!
  • και άλλα!
Η απογοήτευση
Πριν λοιπόν μπει η εταιρία σε μια τέτοια διαδικασία και αφού έπρεπε να κάνει έναν προγραμματισμό αλλά και να δει τι θα πρέπει να αλλάξει για να υποστηρίξει για πρώτη φορά ένα τέτοιο εγχείρημα ήρθε η απογοήτευση για μένα . Μας ζήτησαν να κάνουμε ένα poll και μας ρώτησαν πόσοι απο εμάς (developers) θέλουμε windows και πόσοι linux.

Θα σας πω ένα ποσοστό το οποίο με σόκαρε. Μετά από ψηφοφορία - είδα τρομαγμένος ότι συνειδητά σχεδόν παραπάνω από τους μισούς 60% δήλωσαν ότι δεν θα ήθελαν να μεταβούν σε plat-form unix αλλά σε windows 7. Ήταν μια ήττα. Μέχρι και εγώ που δεν ήμουν ο μεγάλος linux - unix χρήστης , έχοντας περάσει σχεδόν 15 + χρόνια να ασχολούμαι με τα windows , την τελευταία 5ετια με την χρήση Mac έχω έρθει πιο κοντά στο unix οσο ποτέ και έχω δει πόσο πιο εύκολη ειναι η δουλειά μου - ιδιαίτερα όταν αναπτύσσω εφαρμογές που θα κάτσουν σε αυτά τα λειτουργικά. Δεν ήξερα τι να πω. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το εξής.
  • Υπήρχαν κάποιοι οι οποίοι δεν δίστασαν να δηλώσουν ότι δεν θέλουν να αλλάξουν , εχουν πια μάθει τα windows έχουν συνηθίσει και η λέξη linux unix τους προκαλεί φόβο και ίσως προβλήματα support
  • άλλοι είπαν ότι φοβάμαι ότι δεν θα έχω office ή δεν θα μπορώ να ανοίξω τον τάδε τύπο αρχείου - ξεχνώντας 100% ότι εδώ και μια δεκαετία σχεδόν το Open Office είναι πραγματικά μια όαση και διέξοδος για πολλούς επαγγελματίες ανα τον κόσμο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ , την στιγμή που πήρα διαζύγιο από το microsoft office. 2001 έγραφα την πρώτη μου πτυχιακή - και  περήφανος 5000 λέξεις είχαν ολοκληρωθεί. Μετά από ένα αθώο save το word κόλλησε το αρχείο έγινε corrupt απλά δεν επανήλθε ποτε, αναγκάστηκα να επανέλθω σε παλιό revision 2500 λεξεις πίσω! EPIC FAIL!
Το να μην θέλει κάποιος να αλλάξει λειτουργικό το καταλαβαίνω και το σέβομαι windows it is,αλλά το να φοβάται το office. Τελικά η στρατηγική της MS ειναι πολυδιάστατη, δεν είναι το λειτουργικό είναι και το office ακόμα και άριστοι τεχνικοί άνθρωποι θα κατεβάσουν το κεφάλι για να νιώσουν την σιγουριά του lame ware.

Είμαι εδώ και κάποια χρόνια  χρήστης MacOSX αλλά ή Office σουίτα μου ειναι το neo- office. (open office). Να δηλώσω ότι αν υπήρχε τελικά πιθανότητα να γινόταν η αλλαγή θα τολμούσα να αφήσω το mac και να ξεκινήσω να δουλεύω κάποιο linux distro για κάθε μέρα. Για την ώρα απλά η εικόνα των windows 7 με απωθεί!


Ευχαριστώ let the flame begin!!!



kuzushi...

Ο μήνας αυτός θα είναι και το τελευταίος για την ήδη κουτσουρεμένη  μου judo season.Σήμερα μιας και ο ρυθμός έχει πέσει δουλέψαμε λίγο παραπάνω το kuzushi - δηλαδή την τεχνική του να κάνεις τον αντίπαλο σου να χάνει την ισορροπία του - με τα διάφορα τραβήγματα έτσι ώστε να τον 'ολοκληρώσεις' με την τεχνική που επιθυμείς.

Πάντα σε τέτοια μαθήματα βλέπω ότι θέλω πραγματικά αρκετή δουλειά  + οι 2 συνεχόμενοι τραυματισμοί μου με έχουν ρίξει αρκετά πίσω.

Σήμερα καθώς τραβούσα τον κατά πολύ βαρύτερο και ψηλότερο αντίπαλο μου ένιωθα την αριστερή ωμοπλάτη να μην βρίσκεται στην σωστή  θέση και η απότομη κίνηση μου δημιουργούσε μικρούς μυϊκούς πόνους.

Θέλει αρκετό καιρό όλοι το μυικό σύστημα να συνηθίσει την νέα τάξη πραγμάτων με την κλείδα ελαφρά πια κυρτή και να πιάνει σε λίγο διαφορετικό σημείο.

Οι τεχνικές γύρω από το kuzushi βοηθούν αρκετά μυικά - σαν να κάνεις βαράκια - δεν ειναι και εύκολο να τραβάς επι λεπτα ένα άτομο 2 μέτρα με βάρος 120 κιλά και να προσπαθείς να του σπάσεις την ισορροπία.

Το δύσκολο ειναι να μπορέσεις να κάνεις αυτές τις απλές τεχνικές - πράξη και στο randori    μιας και οι γυμνασμένοι και μεγαλόσωμοι αντίπαλοι δύσκολα θα πέσουν σε οποιαδήποτε τεχνική αν δεν τους σπάσεις το κέντρο βάρους και την ισορροπία.

Saturday, July 17, 2010

Java Champions...by oracle :)


I was very pleased to receive my yearly Java Champion TShirt. I have to admit that I was surprised, Oracle management preserved this community and made some moves towards supporting it as well. So the least I can do is say a big thank you for the honor. I will most probably meet some of the members of the club to the upcoming Devoxx 2010 @ Antwrep.

re- union

Σε 10 μέρες περνάω το κατώφλι των 30 και ομολογώ έχω γίνει λίγο σκεπτικός. Μερικές φορές για πλάκα συζητώ με τους καλούς φίλους και γελάμε άλλοτε νιώθω ένα ύπουλο άγχος ότι η δεκαετία που ανοίγει είναι σημαντική και πρέπει να γίνουν κινήσεις. Κατανοώ ότι το πρέπει με το τι θα γίνει είναι σχετικό μιας και ο παράγοντας τύχη και συγκυρίες είναι σημαντικός. Προσπαθώ να αναλύσω αυτή την ανάγκη του πρέπει ίσως είναι προσωπικές επιδιώκεις, φιλοδοξίες κατάλοιπα από μικρή ηλικία ποιος ξέρει.Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι ηρεμία νιώθω μόνο όταν οι στόχοι επιτευχθούν ή όταν κάνω την προσπάθεια μου και φτάσω κοντά - αλλά τουλάχιστον πρέπει να έχω προσπαθήσει.

Χθες βρέθηκα με παλιούς μου συμμαθητές. Παράξενο συναίσθημα. Μερικούς και μερικές είχα να τους δω χρόνια. Μερικές μητέρες όχι με ένα αλλά με 2 παιδιά, άλλοι έτοιμοι να παντρευτούν άλλοι παντρεμένοι, άλλοι απλά keep walking όπως εγώ. 

Χάρηκα πολύ γιατί όλοι είναι καλά στην υγεία τους και όσο για τις κοπέλες...γυναίκες πια, ελάχιστα είχαν αλλάξει - όλες κρατούσαν την φρεσκάδα τους όπως τότε στο σχολείο.
Σκέφτηκα ότι είναι σημαντικό να βλέπω μια στο τόσο αυτούς τους ανθρώπους για μένα λειτουργεί σαν μηχανισμός αυτοπροσδιορισμού. Ποιος είμαι, από που έρχομαι , τι βιώματα έχω και άλλα. Πολλές φορές έχω την τάση να τα ξεχνώ και αυτό μου κάνει καλό.

Ο καθένας είχε την δική του ιστορία. Τι έγινε από τότε μέχρι τώρα, πως βλέπει την ζωή του απο εδώ και πέρα, τι σκέφτεται να κάνει. Ο καθένας είχε τα δικά του κουσούρια και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά απλά τώρα πια οσο μεγαλώνεις φιλτράρεις διαφορετικά συμπεριφορές και απόψεις.
Στο γυρισμό, μια κυρία στο ταξί βγαλμένη λες από ταινία του tarantino, cult φιγούρα με ρωτάει Πόσο χρονών είσαι; 
30 απαντώ. 
Αργείς παλικάρι....
Δηλαδή;
Να στεριώσεις....

Γέλασα σκέφτομαι απο μέσα μου τελικά αρκετός κόσμος είναι προβλημετισμένος...την πληρώνω και την ευχαριστώ για την κούρσα. Καλοστέέέέέέέέέέέριωτος φωνάζει καθώς μαρσάρει...

Λέω ωράια τώρα έχω και τις ευχές της κίτρινης φυλής!




Thursday, July 15, 2010

Dr Heinz Kabutz - μάθημα και συζήτηση για Java :)



Οι λάτρεις και προγραμματιστές Java θα πρέπει να έχουν στα υπόψιν ότι ο γνωστός σε πολλούς Dr Heinz Kabutz απο την Κρήτη εδώ και μήνες οργανώνει δωρεάν webminar οπου για 1-2 ώρες παρουσίαζει θέματα από τα newsletter του. Χρησιμοποιεί ένα αρκετά καλό web conference εργαλείο (citrix) η ταχύτητα είναι πολυ καλή, η ποιότητα των slide και το live code editing αρκετά εντυπωσιακό. Επίσης όσοι ακουν μπορούν να αλληλεπιδράσουν με ερωτήσεις είτε γραπτώς είτε με φωνή όταν ο Heinz τους δίνει τον λόγο- για να μην υπάρχει φασαρία! 


Μολις παρακολούθησα το webminar περί bad code & code review. Στο τέλος υπήρχαν έυστοχες ερωτήσεις απο προγραμματιστές παγκόσμια που είχαν συνδεθεί (160 άτομα για την συγκεκριμένη συζήτηση).

Πολύ παραγωγικά session, είναι τιμή του Heinz που δίνει στην κοινότητα των  προγραμματιστών δωρεάν γνώση, με εύστοχα θέματα. 

Σκέψουν 2010 - και όμως η remote μάθηση ειναι πραγματικότητα - τα εργαλεία υπάρχουν - η κατάλληλη οργάνωση και ένας υπολογιστής στο  web! Ι love it!!!!!

Wednesday, July 14, 2010

EJEKT-ED

Ακόμα ένα live, το τελευταίο μεγάλο του καλοκαιριού!Πήγαμε 'οικογενειακός΄ στο κλειστό του Taekwondo. Ωραίος χώρος είναι έχει και κάποιες ανέσεις (parking) αλλά δεν είναι για συναυλίες ή μάλλον για να είμαι πιο συγκεκριμένος για rock συναυλίες - για άλλος είδος house -trance-electro ίσως.

Το γήπεδο απο τον σχεδιασμό του δεν έχει ακουστική είναι σαν ένα μεγάλο ηχείο κιθάρας το οποίο κάθεσαι μέσα (στο κέντρο) και σε τρελαίνουν οι παλμοί απο τις δονήσεις των ηχείων - ενώ δεν μπορείς να καταλάβεις τι παίζει ο καθένας.

Μπήκαμε στον χώρο την ώρα που έπαιζε ένα συγκρότημα από Σερβία. No comment. Γενικά είμαι υπέρ των support group αλλά σαν πελάτης δεν είμαι διατεθειμένος να ακούω και την κάθε μαλακία που πιστεύει κάποιος ότι κάνουν τέχνη. 


Bad Religion: Διάλειμμα και στην σκηνή οι bad religion.Όταν ήμουν πιο μικρός άκουγα πιο συχνά. Η μπάντα ήταν σε καλή φόρμα, σύντομα και γρήγορα κομμάτια + είχαν όρεξη.Το μεγάλο θέμα και απογοήτευση, ο ήχος. Γενικότερα είναι βαβουριάρηδες σαν είδος αλλά αυτή η βαβούρα ήταν πραγματικά ανυπόφορη. Πέρασε έτσι η ώρα - μέχρι που έπαιξαν ένα κομμάτι που είχα χρόνια να ακούσω και να ξεθάψω απο την προσωπική μου συλλογή. Θυμήθηκα τα μαθητικά μου χρόνια και αυτόματα λες και δεν το είχα ξεχάσει ποτέ - ψιθύριζα τα λόγια!



Faith No more: Στην συνέχεια το μεγάλο όνομα της βραδιάς. Οi  Faith No more εμφανίστηκαν στην σκηνή. Με τα άσπρα κουστούμια τους, ελαφρά βελτιωμένο ήχο από πρίν - ξεκίνησαν ένα δυνατό πρόγραμμα παρόμοιο με αυτό που είχαν παρουσιάσει πέρσι. O κύριος Mike Patton συνεχίζει να μαγεύει με την φωνή του και την ιδιόρρυθμη προσωπικότητα του - κρατώντας το γενικότερο show σε υψηλά επίπεδα. Τραγούδησε ήρεμα, σκληρά, σαν τενόρος, έκανε το beat box στο τέλος έσπασε και πιάτα on stage  για να τιμήσει τα ελληνικά έθιμα! Έφυγαν από την σκηνή με μεγάλο χειροκρότημα. Όπως είχα γράψει και την προηγούμενη φορά, τα αξίζουν τα λεφτά τους - δεν θα απογοητεύσουν κανένα.Φέτος ο ήχος ο χώρος δεν βοήθησε αλλά και πάλι ήταν καλοί.



UNKLE: Ένα μικρό διάλειμμα και περιμέναμε να δούμε το τελευταίο όνομα της βραδιάς τους UNKLE. Ήμουν αρκετά περίεργος, έχω ακολουθήσει τον πορεία των UNKLE από την αρχή όταν ήταν ένα καθαρά electro project και τους άφησα στην μέση όταν ξεκίνησαν να πειραματίζονται με την rock και διάφορα ήδη παρουσιάζοντας ένα συνονθύλευμα από μουσικές. Σκεφτόμουν , μακάρι να ακούσω πράγματα από τις πρώτες τους δουλειές όπως το αγαπημένο μου PSYENCE FICTION. Όταν είδα να στήνουν drums κιθάρες και άλλα τότε σχεδόν ήμουν σίγουρος ότι δεν θα ακούσω αυτά που ήθελα. Έτσι έγινε. Δεν λέω καλή προσπάθεια αλλά αυτή η μιξη στις τελευταίες δουλειές τους δεν μου αρέσει - και φυσικά είχε περάσει ή ώρα. Ακούσαμε 4-5 κομμάτια και αποχωρήσαμε.


Γενικά:Καλά περάσαμε εν μέρη. Ο ήχος ήταν απαράδεκτος, τα αυτιά μου βουίζουν έντονα και είμαι σαν κουφός. 2 απο τα 3  group με άφησαν ευχαριστημένο. Θέλω σε ένα επόμενο post  να γράψω για έναν προβληματισμό - οι κόκες( κοκαΐνη) και οι φούντες έπαιζαν σύννεφο, σε τουαλέτες σε κοινό παντού. Δεν μου έκανε κανείς κάτι αλλά παρατηρώ όσο περνάει ο καιρός μια έντονη εικόνα σήψης από ανθρώπους της γενιάς μου αλλά και μικρότερους. Σε επόμενο post κοντά σας.

Επόμενη συναυλία Clutch στο  gagarin που τους έμαθα από τον Κώστα.


You and me have a disease,
You affect me, you infect me,
I'm afflicted, you're addicted,
You and me, you and me
;)

Monday, July 12, 2010

rockwave....και κάτι ψιλά!

Αν και ήμουν έτοιμος να κάνω outsource αυτό το post στον bff μου Κώστα (ο οποίος επέστρεψε στα blog), τελικά διαβάζοντας τo κείμενο του αποφάσισα να γράψω την δική μου εμπειρία.

Θα συμφωνήσω ότι ήταν το πιο φτωχό σε κόσμο rockwave (μέρα) που έχω πάει ποτέ, και ο χώρος έκανε την έλλειψη κόσμου ακόμα πιο έντονη. Καταλαβαίνω επίσης το συναίσθημα κάθε καλλιτέχνη που βγαίνει στην σκηνή και βλέπει 100 άτομα - εδώ 100 άτομα μπορεί να μαζέψει και μια συνοικιακή μπάντα.



Εν συντομία λοιπόν.

White lies: Αδιάφοροι, δεν έχω να πω κάτι ήπια 2 μπύρες και περίμενα για να εκπληρώσω έναν ακόμα μουσικό- live στόχο - από το bucketlist μου. Λέγε με Kyuss



Garcia plays Kyuss: Οι Kyuss είναι ένα συγκρότημα το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως πρωτεργάτης και σπόρος πολλών σύγχρονων group στο χώρο της stoner rock. Η μουσική τους σημαδεύει αρκετά συχνά όχι μόνο στιγμές απο την ζωή μου αλλά και την καθημερινότητα μου - με άλλα λόγια σίγουρα πολλά τους κομμάτια θα τα βάλω στην all time -αγαπημένα λίστα. Ο J.Garcia φωνή του συγκροτήματος - διατηρεί αυτή την μαγεία ακόμα - έστω και αν το group έχει διαλυθεί εδώ και πολλά χρόνια. Νομίζω είναι αξιόλογος καλλιτέχνης και θα του άξιζε η θέση support σε ένα μεγαλύτερο event - το οποίο θα τον έφτιαχνε αντίστοιχα. Το παράξενο και αντιφατικό κοινό εκείνης της ημέρας με τους 30something rock-άδες, hipsters και δεσποινίδες με τα φουστανάκια τους για να δουν group όπως οι πάνω - δεν ήταν και τόσο συγκινητικό σαν θέαμα. Παρόλα αυτά , εγώ έμεινα ευχαριστημένος γιατί τον άκουσα live - και δεν έμεινε μια φωνή που την ακούω μόνο μέσα από τα mp3. Μου αρέσει πολύ αυτό το είδος - και έμεινα ευχαριστημένος. Μακάρι να συνεχίσει να κάνει έστω και αυτό που κάνει - ακόμα και με άλλους μουσικούς ίσως όχι τόσο ταλαντούχους όσο τα πρώτα μέλη των Kyuss. Τα κομμάτια που έγραψαν τότε - αντέχουν στον χρόνο και θα μας συνοδεύουν για πάντα!! Άρα, δηλώνω ευτυχής που άκουσα το Gardenia από την original φωνή και σιγοτραγούδησα μαζί του. Thank you Mr Garcia...


Dj-Shadow: Ξεκίνησα το μικρό μου ταξίδι σε συγκεκριμένες περιοχές της ελεκτρονικής μουσικής στα μέσα της δεκαετίας του 90. Ο Dj Shadow είναι  ένας παραγωγός - μουσικό ς- DJ που κατάφερε να με εντυπωσιάσει από τότε - και ακολούθησα - αγόρασα δικές του δουλειές αλλά και side project φανατικά! Δεν είχα την τύχη να δω ποτέ live - και όπως και πριν έκανα ακόμα ένα τικ  στο μουσικό μου bucket list. Δεν με απογοήτευσε. Το minimal αλλά και πρωτοποριακό σαν ιδέα set με visuals και η μουσική του η οποία έτρεχε από την   electro-  hip hop - την jungle κτλ κτλ ήταν πραγματικά έξοχη. Πραγματικό ταλέντο ο κύριος Shadow, και τα κομμάτια που είχε την καλοσύνη μας παίξει από τον επερχόμενο δίσκο με άφησαν αρκετά ευχαριστημένο.  Θα ήθελα να παίξει πιο πολύ ώρα, αλλά τι να κάνεις. Εύχομαι να μπορέσω να τον ξαναδώ σε ένα πιο μεγάλο  set τα επόμενα χρόνια είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό! Thank you mr Shadow....η μουσική σου με συνοδεύει συνέχεια εδώ και χρόνια!

Fat Boy Slim: Επιστροφή στα προ-φοιτητικά και φοιτητικά χρόνια .Προ φοιτητικά γιατί πάνε αρκετά χρόνια που αγόραζα τους δίσκους τους, φοιτητικά γιατί το set του μου θύμισε set κλασικού Άγγλου DJ σε κάποιο μεγάλο club της περιοχής. Αναμνήσεις λοιπόν. Πέρα απ' αυτό δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα,ναι χόρεψα πέρασα καλά, αλλά το μυαλό μου είχε κολλήσει στη λίγο πιο εκλεπτυσμένη και δύσκολη μουσική του Dj Shadow , και ένιωθα τον Fat boy slim σαν fast food. Αλλά έκανε μια τίμια προσπάθεια - ξεσήκωσε το κοινό σε μερικές στιγμές και γενικότερα προσπάθησε - οπότε respect.

Γενικά αυτά, σίγουρα όχι μια τρελή ημέρα, για μένα ιδιαίτερη γιατί κατάφερα να δω 2 ανθρώπους που ακούω συνέχεια την μουσική της. 
Φυσικά πέρα από όλα , όπως έχω γράψει  και άλλες φορές - περνάω στις συναυλίες πάντα καλά όταν έχω τους φίλους μου μαζί , νιώθω πραγματικά ευτυχισμένος που μπορώ να μοιραστώ μετά από πολλά χρόνια στιγμές, κομμάτια και καταστάσεις - που μας έδεσαν σαν παρέα πριν 15+ χρόνια. Το ίδιο εύχομαι και για όλους εσάς!



Thursday, July 08, 2010

weekendgeeks μετά απο 14 μήνες

Αρκετά μουδιασμένος, αναρωτιόμουν αν θα θυμάται κόσμος το παλιό μου podcast.Η φωνή μου συνεχίζει να μην μου αρέσει αλλά τι να κάνεις. Προς μεγάλη μου έκπληξη υπάρχει κόσμος που θα ασχοληθεί με αυτή την δραστηριότητα. Τι να πω σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι να σας κρατήσω συντροφιά - μιας και αυτό ειναι ένα απο τα μεγαλύτερα κίνητρα γι' αυτό το podcast (εντάξει ναι - και λατρεία της Apple).

Έχω και μερικές αλλαγές οπότε τις παραθέτω.

  • To feed για το itunes παραμένει το ίδιο - οπότε μπορείτε να με αναζητήσετε στο itunes (weekendgeeks)
  • Το feedburner feed για όσους δεν γουστάρουν itunes είναι αυτό.
  • To νέο σπίτι του podcast είναι αυτό.
  • Το podcast έχει σαν βασική στέγη το radio bubble θα με βρείς εδώ..
  • Direct link 101 εδώ.

Thursday, July 01, 2010

βγαλμένο απο την ζωή - 2 mac 1 magic mouse

Απέκτησα σχετικά νωρίς όπως και πολλά άλλα mac παιδάκια το magic mouse. Έγραψα 1-2 φορές γι'αυτό στην αρχή με δυσκόλεψε αρκετά. Λίγο με την βοήθεια του Magic Prefs λίγο με το συνήθειο κατάφερα να σταθεροποιήσω την σχέση μας. Ξαφνικά, μετά απο λίγο ξεκίνησαν κάτι παράξενα έχανε κάθε μέρα την σύνδεση.  Μα, κάθε μέρα. Ολόκληρη ιστορία, κάνε pair restart το mouse και μερικές φορές απλά δεν μπορούσε να συνδεθεί. Κάποια στιγμή τελείωσαν οι μπαταρίες και απλά σιχτήρησα το έβαλα στο συρτάρι και είπα ότι θα ασχοληθώ μαζί του όταν έχω χρόνο. Επανέφερα ένα άθλιο μικρό logitech που είχα αγοράσει κάποτε για το laptop απλά γιατί αυτό βρέθηκε μπροστά μου ισως και γιατί είχε καλώδιο και είπα για να πάμε μερικά χρόνια πίσω. 

Προχθές καθώς βλέπαμε ποδόσφαιρο ο καλός μου φίλος Κώστας μου λέει 'καλά ρε μ..λακα χαχα τι mouse είναι αυτό δεν ντρέπεσαι;' .True, χτύπημα στην καρδιά το mouse μου ηταν άθλιο απλα δεν είχα ασχοληθεί. Πριν απο μία ώρα άνοιξα ένα συρτάρι να βγάλω κάποιες σημειώσεις για την επανάληψη των μαθημάτων. Είδα μπροστά μου το magic mouse και μάλλον από  geeek ντροπη το έβγαλα μαζί με κάτι μπαταρίες που είχα τελικά αγοράσει - αλλά τις είχα ξεχάσει και αυτές. 

Νέες μπαταρίες, ενεργοποίηση bluetooth, και ....τα ίδια. Δεν μπορώ να συνδεθώ. Τι να το βάζω κοντά (μερικές φορές κάνουμε πράγματα που δεν εχουν λογική) τι να πατάω συνέχεια το κουμπί, τι να βάζω και να ξαναβάζω μπαταρίες ΤΙΠΟΤΑ! Είμαι που είμαι σε φάση πίεσης και μηδενικής ανοχής ήμουν έτοιμος να το βάλω πίσω στο συρτάρι - λέγωντας ότι ποτέ δεν τα πήγα καλά με τα mouse της Apple.

Εκεί που το κουνούσα δεξιά και αριστερά - ακούω από τα ηχεία της τηλεόρασης τα οποία είναι συνδεδεμένα στον μικρό μου αξιαγάπητο είλωτα και καμάρι του σπιτιού (mac- mini) ήχους από άκυρα κλικ. Πατάω πιο προσεκτικά (το mini το έχω χωρίς οθόνη- καρφωμένο στην τηλεόραση) και συνειδητοποιώ την πηγή του κακού. Αν δεν είχα καταλάθος τα ηχεία όπως μάλλον συνέβαινε τόσες άλλες φορές δεν θα το έπαιρνα χαμπάρι. Το bluetooth του mac mini ήταν by default ανοιχτό και σε κατάσταση discoverable - με το που ενεργοποιούσα το magic mouse - προλάβαινε να κάνει pair με αυτό - και ο imac απλά δήλωνε ότι ναι μεν το βλέπει αλλά είναι πιασμένο!

Δεν νομίζω να το έχουν πάθει αρκετοί απλά το καταγράφω για να το θυμάμαι!!!